اول : حاجى عبد الهادى طبيب همدانى .
دوم : شيخنا موسى بن على المعجرانى .
سوم : السيّد الكريم العين ، كه او را نهى فرمودند از كشيدن قليان .
چهارم : عالمى كه رفيق او بود .
پنجم : شيخ حسن بن محمّد حلّى .
ششم : سعيد بن عبد الغنى احسايى .
هفتم : ملّا عبد اللّه شيرازى .
هشتم : استادنا الموالى محمّد باقر بن محمّد اكمل اصفهانى
و او نقل كرد قصّه را براى من و قصّهء همهء اينها مذكور است در مظان خود . انتهى .
نيز در فايده دوازدهم از فصل پنجم از باب هيجدهم ، بعد از ذكر شطرى از احوال آن حضرت عليه السّلام گفته : معاصر اول امامت آن جناب ، معتمد است . متولّد شد در سامرّاء ، شب جمعه « يه » « 1 » شعبان و گفتهاند « و » « 2 » از او يا « كح » « 3 » از شهر رمضان در « رنه » « 4 » يا « رنو » « 5 » و با والد خود بود « و » « 6 » يا « ه » « 7 » و غيبت صغرى بعد از پدرش « ع » « 8 » و مبدأ از سال « رس » « 9 » تا « شل » « 10 » و آن مبدأ غيبت كبرى است و تا اين سال ما كه « غريو » « 11 » است ، « ضفو » عليهم السّلام « 12 » است و
هامش
( 1 ) . يه : 15 به حساب ابجد .
( 2 ) . و : 6 .
( 3 ) . كح : 28 .
( 4 ) . رنه : 255 .
( 5 ) . رنو : 256 .
( 6 ) . و : 6 يعنى 6 سال .
( 7 ) . ه : يعنى 5 سال .
( 8 ) . ع : 70 .
( 9 ) . رس : 260 .
( 10 ) . ش . ل : 330 .
( 11 ) . غريو : 1216 .
( 12 ) . ضفو : 886