مدح سيد محمّد قطيفى
مؤلّف گويد : مكرّر از استاد استناد وحيد عصره ، شيخ عبد الحسين طهرانى - اعلى اللّه مقامه - مىشنيدم كه از جناب سيّد محمّد مذكور ، مدح مىكرد و ثنا مىگفت و جزاى خير مىداد و مىگفت : او عالم متّقى و شاعر ماهر و اديب بليغ بود و در محبّت خانوادهء عصمت عليهم السّلام چنان بود كه بيشتر ذكر و فكر او در ايشان و براى ايشان بود و مكرّر در صحن شريف او را ملاقات مىكرديم .
پس سؤال مىكرديم از او ، مسألهاى در علوم ادبيّه . پس جواب مىداد و استشهاد مىكرد از براى مقصد خود به بيتى از اشعارى كه در مصيبت انشا كرده بود از خود يا از ديگران .
پس حالش متغيّر مىشد و شروع مىكرد در ذكر مصيبت به نحو أتمّ و اكمل و منقلب مىشد مجلس ادب به مجلس حزن و كرب و او صاحب قصايد رايقه بسيارى است در مصيبت كه داير است در السنهء قرّاء - رحمة اللّه عليه - « 1 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : بحار الانوار ، ج 53 ، ص 264 .