تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دار السلام در احوالات حضرت مهدى ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 649

مساهمون:

ص٦٤٩
حضرت دهد و او است كسىكه قائم عليه السّلام را غسل دهد و كفن و حنوط كند و در قبر گذارد » « 1 » . و به روايت " اسد بن اسماعيل " ، آن حضرت فرمود : « مراد از روز پنجاه هزار سال كه خدا فرمود :
فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ
« 2 » ، روز رجعت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه پنجاه هزار سال سلطنت كند و امير المؤمنين عليه السّلام چهل و چهار هزار سال سلطنت كند در رجعت » « 3 » . و به روايت " بريد عجلى " فرمود كه : « مراد از " اسماعيل صادق الوعد " كه خداوند در قرآن فرمود :
وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا
« 4 » ، اسماعيل - پسر ابراهيم خليل - نيست ؛ زيرا كه او قبل از پدرش ابراهيم وفات نمود و مبعوث به رسالت نشد بلكه " اسماعيل بن حزقيل نبى " است كه بر قوم خود مبعوث شد . او را تكذيب كردند و پوست رويش را كندند و خداوند ، سطاطاييل - ملك عذاب - را بر او نازل كرد كه با او انتقام از قوم خود بكشد . قبول نكرد و خواهش كرد كه در رجعت با حسين عليه السّلام رجعت كند و مانند او انتقام از قوم خود بكشد . خداوند او را اجابت فرمود » « 5 » . و در روايت " حريز " فرمود : « ملائكه از خدا خواستند كه امام حسين عليه السّلام را يارى كنند . چون به زمين آمدند او را كشته ديدند . خداوند فرمود : در نزد قبر او باشيد تا آن زمان كه خروج كند در رجعت ، [ آنگاه ] او را يارى كنيد » « 6 » . و در روايت " سليمان بن خالد " فرمود كه : « مراد از راجفه و رادفه در آيه شريفهء
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ
« 7 » ، حسين بن على عليه السّلام و علىّ بن ابى طالب عليه السّلام است كه از پى يكديگر رجعت كنند . اوّل حسين ، بعد از آن امير المؤمنين عليه السّلام » « 8 » . و به روايت " حمران " ، « عمر دنيا صد هزار سال است . هشتاد هزار سال از براى آل محمّد و بيست هزار سال از براى ساير مردمان است » « 9 » .
هامش
( 1 ) . مختصر بصائر الدرجات ، ص 48 و 49 . ( 2 ) . سورهء معارج ، آيهء 4 : « . . . در آن روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است » . ( 3 ) . مختصر بصائر الدرجات ، ص 49 . ( 4 ) . سورهء مريم ، آيهء 54 « . . . و رسول و پيامبرى ( بزرگ ) بود » . ( 5 ) . كامل الزيارات ، ص 138 و 139 ، باب 19 ، ح 3 . ( 6 ) . همان ، ص 178 و 179 ، باب 28 ، ح 20 . ( 7 ) . سورهء نازعات ، آيهء 6 و 7 : « آن‌روز كه زلزله‌هاى وحشتناك همه‌چيز را به لرزه درمىآورد ، و به دنبال آن ، حادثهء دومين ( - صيحهء عظيم محشر ) رخ مىدهد » . ( 8 ) . تأويل الايات الظاهرة ، ص 737 ، در تفسير آيه 6 و 7 . ( 9 ) . مختصر بصائر الدرجات ، ص 212 .
دار السلام در احوالات حضرت مهدى ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 649 | محمود بن جعفر عراقى ميثمى / جمعى از نويسندگان