ام كلثوم عليهم السّلام به سوى خانههاى مهاجر و انصار از براى متذكّر نمودن ايشان را بهخدا و رسول صلّى اللّه عليه و آله و عهدى كه بر آن بيعت كردند خدا و رسول صلّى اللّه عليه و آله و او را در حيات رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله در چهار مقام ، و سلام كردن ايشان به او به امير المؤمنين عليه السّلام در جميع آن مقامها و وعده كردن ايشان در فرداى آنروز نصرت را و خلاف وعده كردن . بعد از آن امير المؤمنين عليه السّلام شكايت كند آن محنتهاى بزرگى را كه بعد از او ديده و قول او كه قصّهء من مثل قصّهء هارون بود بعد از موسى با بنى اسرائيل و قول او كه قال :
ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَ كادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْداءَ
« 1 » .
پس گويد : صبر كردم و راضى شدم و حجّت بر ايشان تمام نمودم در مخالفت ايشان عهد خود را و شكستن بيعت من را ، و متحمّل شدم يا رسول اللّه ! امورى را كه هيچ وصيّى متحمّل نشد ، تا آنكه كشتند مرا به ضربت عبد الرّحمن بن ملجم ، و خدا شاهد است بر ايشان در نقض بيعت من و بيرون آوردن طلحه و زبير ، عايشه را به مكّه به اظهار ارادهء حج و عمره و بردن او را به بصره ، و بيرون رفتن به سوى ايشان و به ياد آوردن خدا و رسول و آنچه آورده ايشان را ، و برنگرديدن ايشان تا آنكه خون بيست هزار نفر از مسلمانان ريخته شد ، و هفتاد كف دست بر جلو افسار شتر عايشه بريده شد ، و ديده نشد يا رسول اللّه ! در غزوات تو غزوهاى از آن صعبتر ، بلكه صعبتر از همهء حربها بود كه من ديده بودم و صبر كردم بر آن ؛ زيرا كه خدا مرا ادب كرد به قول خود [ كه ] فرمود :
فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ
« 2 » . و فرمود :
وَ اصْبِرْ وَ ما صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ
« 3 » . و حق فرمود و اللّه تأويل اين آيه كه فرمود :
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ
« 4 » .
هامش
( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 150 : « . . . فرزند مادرم ! اين گروه ، مرا در فشار گذاردند و ناتوان كردند ؛ و نزديك بود مرا بكشند ؛ پس كارى نكن كه دشمنان مرا شماتت كنند ! . . . » .
( 2 ) . سورهء احقاف ، آيهء 35 : « پس صبر كن آنگونه كه پيامبران اولو العزم صبر كردند ، . . . » .
( 3 ) . سورهء نحل ، آيهء 127 : « صبر كن ، و صبر تو فقط براى خدا و به توفيق خدا باشد ! . . . » .
( 4 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 144 : « محمد صلّى اللّه عليه و آله فقط فرستادهء خداست ؛ و پيش از او فرستادگان ديگرى نيز بودند ؛ آيا اگر او بميرد و يا كشته شود ، شما به عقب برمىگرديد ؟ و هركس به عقب بازگردد ، هرگز به خدا ضرر نمىزند ؛ و خداوند به زودى شاكران را پاداش خواهد داد » .