باب بيست و دوم ، در صلاح مهدى عليه السّلام ؛ در آن يك حديث .
باب بيست و سوم ، در ذكر تنعم امّت از مهدى عليه السّلام ؛ در آن يك حديث .
باب بيست و چهارم ، در اينكه مهدى عليه السّلام خليفه خدا باشد ؛ در آن دو حديث .
باب بيست و پنجم ، در اينكه مهدى عليه السّلام زنده است و از زمان غيبت تا حال باقيست ؛ و در اين باب روايت ذكر نكرده . بلكه دفع استبعاد منكرين كرده به بقاء خضر و الياس و عيسى عليه السّلام و دجال « 1 » است .
علماى مسلمين در باب مهدى عليه السّلام ، في الجمله خلافى ندارند و اخبار ايشان در اين باب متواتر ، بلكه جمعى از اساطين علماى ايشان اعتراف به تواتر اخبار كردهاند و على بن عيسى يكصد و پنجاه و شش حديث از طرق عامه نقل كرده و گفته كه چون خبر سلطنت و ظهور او بر همه مردم رسيد ، لهذا از خوف ضرر معاندين ولادت او مستور گرديد . مانند ولادت ابراهيم و موسى . و بر آن غير خواص شيعه كسى مطلع نگرديد . و روايت كرده از محمّد بن على خزاز در كتاب كفايه به اسناد او ، در باب نص به اثنا عشر از محمّد بن حنفيه ، از امير المؤمنين عليه السّلام ، از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله [ كه ] فرمود : « يا على ! تو از منى و من از تو ، و تو برادر و وزير منى . چون من وفات كنم عداوت در سينههاى قوم ظاهر گردد و به زودى بعد از من فتنه شديد حادث شود و كسانىكه به آن دخل ندارند ، در آن واقع شوند . اين در وقتى باشد كه امام پنجمين از اولاد امام هفتمين از نسل تو غايب شود . اهل زمين و آسمان از فقدان وى محزون شوند . مؤمن و مؤمنه متأسف و سرگردان مانند . پس ، بعد از آنكه سر به زير انداخت ، سر برداشت و فرمود : پدر و مادرم فداى كسى باد كه با من همنام و شبيه من و شبيه موسى بن عمران است و بر او پردهها باشد از نور . گويا من كسانى را كه فاقد مهدى شدهاند و تأسف و تلهف مىخورند ، مىبينم و در حالت ايشان يأسى بههم مىرسد . پس ندا كرده شوند به ندائى كه از دور و نزديك شنيده شود و آن امام ، بر مؤمنين رحمت و بر منافقين عذاب باشد . عرض كردم آن ندا چيست ؟ فرمود كه : سه صوت باشد در ماه رجب . صداى اول ،
أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ
« 2 » صداى دوم ،
أَزِفَتِ الْآزِفَةُ
« 3 » يعنى
هامش
( 1 ) . كشف الغمّه ، ج 3 ، ص 275 - 290 .
( 2 ) . سوره هود ، آيه 18 .
( 3 ) . سوره نجم ، آيه 57 .