طلب حقّ نمايد . چون به ايشان ندهند ، مقاتله نمايند . چون حق را به ايشان واگذارند ، قبول ننمايند . تا آنكه آن را به مردى از اهل بيت من - كه زمين را پر از عدل كند ، بعد از آنكه پر از جور گشته - واگذارند . چون آن زمان را دريابيد ، به هرطور باشد خود را به او برسانيد » .
در حديث بيست و هشتم به روايت حذيفه ، فرمود بعد از كلامى : « يا حذيفه ، اگر از دنيا نماند مگر يك روز ، طويل گردد تا آنكه مردى از اهل بيت من مالك آن گردد كه دعواها كند و بر او اظهار اسلام نمايند . وعدهء خدا خلاف نشود » .
در حديث بيست و نهم به روايت ابو سعيد فرمود كه : « امّت من در زمان مهدى به حدى متنعم شوند كه مثل آن نديدهاند . . . » .
در حديث سىام به روايت انس بن مالك فرمود كه : « ما بنى عبد المطلب ؛ من و برادرم على و عمم [ - عمويم ] حمزه و حسن و حسين و مهدى ، بزرگان اهل بهشت هستيم » .
در حديث سى و يكم به روايت ابو هريره فرمود : اگر از دنيا نمانده مگر يك شب ، هرآينه مالك مىشود آن را مردى از اهل بيت من » .
در حديث سى و دوم كه از ثوبان نقل مىكند ، فرمود : « در نزد خزينه شما سه نفر كشته مىشوند كه همه پسر خليفه باشند و خلافت در كسى قرار نگيرد ، تا آنكه علمهاى سياه رسد و اهل فتنه را بكشد ، تا آنكه مهدى خليفه خدا درآيد . هرجا كه باشيد به نزد او رويد و با او بيعت نمائيد كه او است خليفه خدا » .
در حديث سى و سوم به روايت ثوبان ، فرمود : « چون از سمت مشرق علمهاى سياه با مردان آهنىدل دررسند به نزد ايشان رويد ، هرچند به راه رفتن با دست و پا بر بالاى برف باشد و با ايشان بيعت نمائيد » .
و در حديث سى و چهارم به روايت على بن ابى طالب عليه السّلام ، فرمود كه : « . . . مهدى از ما است و دين به او ختم شود ، چنانكه به ما فتح شد . . . » .
در حديث سى و پنجم به روايت عبد اللّه بن مسعود ، فرمود : « هرگاه از دنيا نماند مگر يك شب ، آن شب طويل گردد تا آنكه مالك دنيا شود مردى از اهل بيت من كه نامش نام من باشد و نام پدرش نام پدر من . زمين را پر از عدل كند . اموال را بالسّويّه قسمت نمايد . هفت سال يا نه سال سلطنت كند . پس از او در زندگانى سودى نباشد » .
دار السلام در احوالات حضرت مهدى ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 57
مساهمون: محمود بن جعفر عراقى ميثمى
ص٥٧