كسانىكه كتاب به ايشان فرستاده شد ! ايمان بياوريد به آنكه ما نازل كردهايم كه او تصديق مىكند آن را كه در نزد شما مىباشد پيش از آنكه بعض روها را به پشت برمىگردانيم .
پس آن حضرت فرمود : قائم عليه السّلام در اينروز در مكّه باشد ، و پشت به ديوار بيت الحرام داده به آن پناه برده ، ندا كند كه : ايّها الناس ! ما از خدا يارى مىطلبيم . كيست از مردمان كه دعوت ما را اجابت كرده ما را يارى كند ؟ زيرا ما از اهل بيت پيغمبر شما - كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله باشد - [ هستيم ] و ما نزديكترين مردمانيم به خدا و رسول صلّى اللّه عليه و آله . هركه با من در خصوص آدم مجادله كند من نزديكتر مردمانم به آدم عليه السّلام ، هركس با من در خصوص نوح عليه السّلام مجادله كند من اقربم به نوح عليه السّلام از ديگران ، و هركس در خصوص ابراهيم عليه السّلام با من مجادله كند من اقربم به ابراهيم عليه السّلام از ديگران ، و هركس در خصوص محمّد صلّى اللّه عليه و آله با من گفتگو كند من نزديكتر خلايقم به محمّد صلّى اللّه عليه و آله از ديگران ، و هركس در خصوص انبيا با من سخن گويد من اقرب مردمانم به ايشان ، پس اين آيه را بخواند :
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ * ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
« 1 » .
پس فرمايد : منم باقيمانده از آدم عليه السّلام ، و ذخيرهشده از نوح عليه السّلام ، و برگزيده از ابراهيم عليه السّلام ، و خالصشده از محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، هركس با من در خصوص كتاب خدا گفتگو كند من اقربم به آن ، هركس با من در باب سنّت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله سخن گويد من اقربم از خلق به آن . شما را سوگند مىدهم به خدا كه اين كلام مرا به غايبان برسانيد ، و ما را يارى كنيد و ظلم ظالمان را از ما دفع نماييد ؛ زيرا كه ما را سبك شمردند و ظلم كردند ، و از اوطان و اولاد دور نمودند و به ما تعلل كردند ، و از حق خود منع نمودند و خونهاى ما را ريختند .
پس خدا را در خصوص ما ياد آوريد و ما را يارى كنيد و از ما دست نكشيد تا آنكه خدا به شما يارى كند . پس در آن حال خداوند ، سيصد و سيزده نفر را كه از اصحاب اويند بر سر او جمع كند ، و ايشان را در غير موسم حج مانند ابرهاى وقت پاييز گرد آورد چنان كه فرموده :
أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
« 2 » يعنى : درهرحال كه
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيه 33 و 34 : « به يقين خداوند ، آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر مردم جهان برترى داده است . فرزندانى كه بعضى از آنان از [ نسل ] بعضى ديگرند ، و خداوند شنواى داناست » .
( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 148 .