كه در اخبار وارد شده و در كتاب " مشكوة النيرين " در باب مختصات امام ذكر كردهايم « 1 » .
و در فصل اول از باب دوم اين كتاب گذشت كه حضرت صادق عليه السّلام فرمودند كه : « آن كتاب مشتمل بر علم منايا و بلايا و جميع ما كان و ما يكون [ است ] تا روز قيامت » . پس ، از آن تعبير به " موقوف " به جهت آن شده كه موقوف بر مراجعه باشد در وقت حاجت ، يا آنكه وقوف آن امور ، موقوف بر آن باشد كه بدا - كه به اجماع اماميّه حق است - در آنها واقع نگردد چنانكه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه : آيهء
يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ
« 2 » دلالت بر وقوع بدا دارد ، اگر در كتاب خدا نبود ، هرآينه شما را خبر مىدادم از جميع ما كان و ما يكون الى يوم القيامه .
و از قسم سوم ، مراد الهام باشد كه در دلهاى ايشان مىافتد و آواز ملائكه باشد كه در گوشهاى ايشان داخل مىشود . چنانكه وارد شده كه « آواز ملائكه را مىشنويم » .
و اينكه فرموده كه : بعد از پيغمبر ما صلّى اللّه عليه و آله پيغمبرى نباشد ؛ به جهت آن است كه سائل ، توهم آن نكند كه اين به طريق نزول وحى مىباشد ؛ زيرا كه چنين نيست بلكه فرق باشد .
چنانكه در مقام خود ذكر شده است .
معجزهء سيزدهم : [ داستان قاسم بن علاء ]
در همان كتاب از همان جناب روايت كرده كه " قاسم بن علاء " كه در عداد وكلاء مذكور گرديد گفت : « سه عريضه در باب سه حاجت به حضرت حجت عليه السّلام نوشتم و عرض كردم كه : پير شدهام و فرزندى ندارم .
در باب آن سه حاجت ، جواب بيرون آمد و در باب فرزند جواب نرسيد . دفعه چهارم در باب فرزند نوشتم كه دعا نمايند . جواب بيرون آمد به اين مضمون كه :
خداوندا ، او را پسرى عطا كن كه چشم او به آن روشن گردد و قرار بده اين حملى را كه مىباشد از براى وارث . راوى گويد كه : من نمىدانستم كه [ كنيزم را ] حمل باشد . در نزد كنيز خود رفته ، از او در اين باب سؤال نمودم . خبر داد كه علّت [ - عادت ماهانهء ] من بسته شده .
هامش
( 1 ) . كتاب ديگر مؤلف است .
( 2 ) . سوره رعد ، آيه 39 .