فصل پنجم : در بيان عدم جواز ذكر اسم آن حضرت و امكان رؤيت آن جناب در زمان غيبت ، و در آندو مطلب است
مطلب اول در بيان حرمت تصريح به نام آن بزرگوار
بدانكه اصحاب ما - رضوان اللّه عليهم - در اين باب اختلاف كردهاند . از " شيخ مفيد " « 1 » و " شيخ طبرسى " « 2 » - طيب اللّه رمسهما - و جماعتى از متأخرين قول به منع و حرمت نقل شده ، و از " على بن عيسى " صاحب " كشف الغمه " « 3 » و " خواجه نصير الدين طوسى " « 4 » و " شيخ بهائى " « 5 » - نوّر اللّه ضريحهم - نقل جواز شده و منشأ اين اختلاف ، اختلاف اخبار است ، در دلالت بر منع و رخصت .
و از جمله اخبار منع روايت " محمّد بن همام " است كه گفت : « شنيدم كه " محمّد بن عثمان عمرى " مىگفت كه : بيرون آمد توقيع به خط آن حضرت - كه آنرا مىشناختم - كه هركس ذكر كند مرا به نام من ، بر او باد لعنت خدا » « 6 » .
و روايت " صدوق " به اسناد صحيح خود از صادق عليه السّلام كه فرمود : « صاحب الامر كسى است كه نام نمىبرد او را مگر كافر » « 7 » .
هامش
( 1 ) . الارشاد ، ص 363 .
( 2 ) . نجم الثاقب ، ص 95 - 105 .
( 3 ) . كشف الغمه ، ج 3 ، ص 326 .
( 4 ) . نجم الثاقب ، ص 95 - 105 .
( 5 ) . همان .
( 6 ) . كمال الدين ، ج 2 ، ص 483 .
( 7 ) . همان ، ص 648 .