« بيد »
متن « بيد » و يقال : « ميد » بالميم و هو اسم ملازم للإضافة إلى « أنّ » وصلتها ، و له معنيان . . .
شرح يكى از كلماتى كه با حرف باء شروع مىشود ، « بيد » است ، اين كلمه داراى يك لغت ديگر « ميد » نيز مىباشد .
اين كلمه اسم است و دائم الإضافه مىباشد و مضاف اليه آن « أنّ » و صلهء آن يعنى دو معمول آن واقع مىشود .
شايان ذكر است كه به دو معمول « أنّ » ، به جهت اينكه اين كلمه از موصولات حرفى - حرف مصدرى - است ، صله مىگويند . و محل « أنّ » و صله آن به واسطهء اضافهء « بيد » به آن ، مجرور مىباشد .
و له معنيان : و براى « بيد » دو معنا مىباشد .
1 - از ادات استثناء بوده و به معناى « غير » مىباشد ، لكن هرچند اين دو كلمه مترادف هستند ، ولى از حيث استعمال باهم فرق دارند زيرا اوّلا : اين كلمه هرگز مرفوع و مجرور در عبارات واقع نمىشود و دائما منصوب بنا بر ادات استثنايى كه اعراب مستثنى را مىپذيرد مىباشد . در حالى كه كلمه « غير » هرسه نوع اعراب را قبول مىكند . و ثانيا هرگز صفت براى موصوفى و يا ادات استثناى متصل قرار نمىگيرد بلكه فقط در استثناى منقطع واقع مىشود ، مانند : « زيد خاطى بيد أنّه لا