معناى شعر : « نيست هيچگونه عيبى در آنان - عمرو بن حارث و رعيّت او - جز اينكه شمشيرهايشان بر آن شمشيرها شكستگىهايى از ناحيهء زدن و كوبيدن بر لشكرهاى دشمن مىباشد » .
چنان كه ملاحظه مىشود شاعر مىگويد در آنان هيچ عيبى نيست و آنان را مدح مىكند سپس در جايگاه ذم كه بعد از ادات استثنا مىباشد ، يك صفت مدح - شكستگىهاى شمشيرهاى آنان به واسطهء ضربه زدن به دشمن - قرار مىدهد ، كه اين خود مدح ديگر و در نتيجه تأكيد مدح اوّل است . و در اينجا استثناء منقطع فرضى است .
هامش
1 / 349 ، شرح أبيات مغني اللبيب : 3 / 16 ، لسان العرب : 11 / 530 .