« حرف الغين »
« غير »
متن « غير » اسم ملازم للإضافة في المعنى و يجوز أن يقطع عنها لفظا إن فهم معناه و تقدمت عليها كلمة « ليس » .
شرح يكى از حروفى كه پيرامون كلمات مبدوّ به آن در كتب نحو بحث مىشود ، حرف غين است و چون اين حرف ، داراى كلمه بسيطه و مفرده نمىباشد ، بحثى از غين مفرده نمىشود و تنها كلمهء مركّبهاى كه با اين حرف شروع مىشود و در كتب نحو مورد بررسى و تحقيق قرار مىگيرد كلمه « غير » است .
اين كلمه اسم بوده و داراى تمامى خصوصيات اسم مىباشد .
بالجرّ و التّنوين و النّداء و ال * و مسند للاسم تمييز حصل
و اين كلمه از اسماء دائم الإضافه مىباشد و به جهت وجود ابهام ذاتى معنوى آن ، بايد براى رفع اين ابهام همواره از حيث معنا اضافه گردد يعنى بايد هميشه به معناى يك كلمه اضافه شود چه لفظ آن معنا در كلام ذكر شده باشد و چه ذكر نشده باشد ، بنابراين جايز است كه در لفظ ، قطع از اضافه گردد و مضافاليه آن ذكر نشود البته به دو شرط : 1 - معناى مضافاليه معلوم باشد . 2 - قبل از « غير » كلمه « ليس » باشد . پس با لحاظ اين دو شرط مىتوان مضافاليه « غير » را حذف كرد . لكن بايد مضافاليه در نيّت بوده كه « غير » به آن اضافه گردد تا ابهام معنوى آن مرتفع شود . بنابراين قول بعضى از علما كه مىگويند : « لا غير » و مضافاليه آن را حذف مىكنند اشتباه است زيرا قبل از « غير » كلمه « ليس » قرار ندارد .