14 - فى كتاب مكارم الأخلاق بسنده عن أبى الاسود قال : قدمت الرّبذة فدخلت على أبى ذرّ جندب بن جنادة رضى اللّه عنه فحدّثنى أبو ذر :
قال : دخلت ذات يوم في صدر نهاره على رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله في مسجده فلم أر في المسجد أحدا من النّاس إلّا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و علىّ إلى جانبه جالس فاغتنمت خلوة المسجد فقلت : يا رسول اللّه بأبي أنت و أمّي ، أوصني بوصيّة ينفعني اللّه بها ، فقال :
نعم و أكرم بك يا أبا ذرّ إنّك منّا أهل البيت و إنّى موصيك بوصيّة فاحفظها فانّها جامعة لطرق الخير و سبله ، فإنّك إن حفظتها كان لك بها كفلان .
يا أبا ذرّ أعبد اللّه كأنّك تراه فان كنت لا تراه فانّه يراك ، و اعلم أنّ أوّل عبادة اللّه المعرفة به ، فهو الأوّل قبل كلّ شيء فلا شيء قبله ، و الفرد فلا ثاني له ، و الباقي لا إلى غاية ، فاطر السّماوات و الأرض و ما فيهما و ما بينهما من شىء ، و هو اللّه اللّطيف الخبير و هو على كلّ شىء قدير ، ثمّ الإيمان بي و الاقرار بأنّ اللّه تعالى
شرح
14 - طبرسى ( ره ) در كتاب مكارم الاخلاق به سندش از ابى ذر غفارى ( ره ) روايت كرده كه گويد : يكى از روزها در آغاز روز بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در مسجد درآمدم و كسى از مردم را جز رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام كه در كنار او نشسته بود نديدم ، من آن خلوت بودن مسجد را مغتنم شمرده به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله عرض كردم : اى رسول خدا پدر و مادرم به فدايت مرا سفارش و وصيتى بفرما كه خداى تعالى بدان سودم بخشد ! فرمود : آرى و تو گرامى هستى اى ابا ذر و تو از ما خاندانى و من تو را وصيتى خواهم كرد پس آن را حفظ كن كه جامع راههاى خير و خوبى است ، و اگر آن را حفظ كنى دو بهره ( از ثواب و پاداش ) خواهى داشت .
اى ابا ذر خداى را عبادت و پرستش كن بدانگونه كه گويا او را مىبينى ، زيرا اگر تو را نهبينى او تو را مىبيند ، و بدان كه آغاز عبادت خدا معرفت و شناخت او است ، پس او است آغاز پيش از هر چيز كه چيزى پيش از او نيست ، و يكتايى كه دوّمى ندارد ، و باقى كه پايانى براى او نيست ، آفرينندهء آسمانها و زمين و آنچه در آن دو و در ميان آن دو است ، و او است خداى لطيف و خبيرى كه بر هر چيز توانا است ، و پس از معرفت خدا ايمان به نبوّت من و اقرار به اينكه خداى