أما إنّه لو وقعت الواقعة و قامت القيامة و جاءت الطّامّة و نصب الجبّار الموازين لفصل القضاء و برز الخلائق ليوم الحساب أيقنت عند ذلك لمن تكون الرّفعة و الكرامة و به من تحلّ الحسرة و النّدامة : فاعمل اليوم في الدّنيا بما ترجو به الفوز في الآخرة .
يا ابن جندب قال اللّه جلّ و عزّ في بعض ما أوحى : « إنّما أقبل الصّلاة ممّن يتواضع لعظمتى و يكفّ نفسه عن الشّهوات من أجلى و يقطع نهاره بذكري و لا يتعظّم على خلقى و يطعم الجائع و يكسو العاري و يرحم المصاب و يؤوي الغريب . فذلك يشرق نوره مثل الشّمس ، أجعل له في الظّلمة نورا و في الجهالة حلما أكلأه بعزّتى و أستحفظه ملائكتى ، يدعونى فألبّيه و يسألني فاعطيه ، فمثل ذلك العبد عندي كمثل جنّات الفردوس لا يسبق أثمارها و لا تتغيّر عن حالها » .
شرح
آگاه باش اگر واقعهء ( قيامت ) واقع شود ، و آن حادثه مهم و ناگوار بيايد ، و خداى جبّار ميزانها را براى اجراى حكم نصب كند ، و خلايق براى روز حساب حضور يابند آن وقت است كه يقين پيدا مىكنى كه بلندى مقام و كرامت از آن كيست ، و بر چه كسانى حسرت و پشيمانى فرود آيد ، پس امروز در دنيا كار كن بخاطر آن رستگارى كه اميد رسيدن به آن را در آخرت دارى .
اى پسر جندب خداى عزّ و جل در بخشى از آنچه وحى فرموده گفته است : براستى من نماز را از كسى مىپذيرم كه در برابر عظمت من فروتن باشد ، و بخاطر من نفس خود را از خواستههاى دل نگهدارد ، و روز خود را با ياد من به پايان برد ، و بر خلق من سربزرگى نكند ، گرسنه را غذا دهد و برهنه را بپوشاند ، به شخص مصيبترسيده ترحّم كند ، غريب را مأوى دهد ، اين است كسى كه همانند خورشيد وجودش نورافشانى كند ، و من براى او در تاريكى نورى قرار دهم ، و در نادانى شكيبايى دهم ، و او را به عزّت خود حراست كنم ، و فرشتگانم را به نگهبانيش بگمارم ، مرا بخواند و من به دعايش لبّيك گويم ، از من بخواهد به او عطا كنم ، و حكايت اين بنده نزد من حكايت بهشتهاى فردوس است كه ميوههايش بىسابقه است و از حال و وضعى كه دارد دگرگون نشود .