الخوف الصّادق . و تزيّن للّه عزّ و جلّ بالصّدق في الأعمال . و تحبّب إليه بتعجيل الانتقال . و إيّاك و التّسويف فإنّه بحر يغرق فيه الهلكى و إيّاك و الغفلة ففيها تكون قساوة القلب . و إيّاك و التّواني فيما لا عذر لك فيه ، فإليه يلجأ النّادمون .
و استرجع سالف الذّنوب بشدّة النّدم ، و كثرة الاستغفار . و تعرّض للرّحمة و عفو اللّه بحسن المراجعة و استعن على حسن المراجعة بخالص الدّعاء و المناجاة في الظّلم . و تخلّص إلى عظيم الشّكر باستكثار قليل الرّزق و استقلال كثير الطاعة .
و استجلب زيادة النّعم بعظيم الشّكر و التّوسّل إلى عظيم الشّكر بخوف زوال النّعم .
و اطلب بقاء العزّ بإماتة الطّمع . و ادفع ذلّ الطّمع بعزّ اليأس و استجلب عزّ اليأس ببعد الهمّة .
شرح
پرهيز تو را در همان ترس صادقانه درآورد ، و با صداقت در عمل ، خود را در پيشگاه خداى عزّ و جل آرايش ده ، و به وسيلهء شتاب در انتقال از اين جهان محبوبيّت خداى را بجوى ، و سخت بپرهيز از امروز و فردا كردن ( براى انجام وظيفه ) كه اين كار دريايى است كه نابودشدگان در آن غرق گشتهاند ، و نيز بپرهيز از غفلت و بىخبرى كه در آن سنگدلى است ، و سخت بپرهيز از سستى و تنبلى در آنچه عذرى ندارى كه پشيمانان به آن پناه مىبرند .
گناهان گذشته را با شدّت پشيمانى و استغفار بسيار بازگردان ( و جبران كن ) و با بازگشت خوب و توبه ، خويشتن را در معرض رحمت و گذشت خداى سبحان قرار ده ، و براى بازگشت خوب و توبه نيز از دعاى خالص و مناجات در تاريكيها كمك بگير ، و براى رسيدن به سپاسگزارى و شكر بزرگ ، روزى اندك را بزرگ بشمار و طاعت بسيار را اندك ، زيادى نعمت را با شكر بزرگ به سوى خود جلب كن ، و توسّل به بزرگى شكرانه را نيز با ترس زائل شدن نعمت به خود متوجّه ساز . برجا ماندن عزّت را در ميراندن و از بين بردن آز و طمع جستجو كن ، و خوارى طمع را به وسيلهء عزّت يأس و نوميدى ( از مردم ) از خود دفع كن ، و عزّت يأس و نوميدى ( از مردم ) را نيز با همّت بلند بدست آر .