( كنايه از اينكه چون گرسنه و بىلباس بودند ، هوس بيرون رفتن نمىكنند و اسباب بىعفتى و خودنمايى از آنها منقطع مىشود ) و هر مردى كه راضى باشد كه عيالش خود را زينت كند و از خانه بيرون رود آن مرد ديوث است و كسىكه به او ديوث بگويد گناه نكرده . فرمود : زن اگر خود را زينت كند و معطر سازد و از خانه بيرون رود و شوهرش راضى باشد ، براى آن مرد به هر قدمى كه زن بردارد ، يك خانه در آتش بنا مىشود .
فرمود : بالهاى زنان را كوتاه كنيد و نگذاريد بال آنها بلند شود . بدرستىكه در بلندى بال زنان پشيمانى و ندامت است و جزاى آن آتش است . و در كوتاه نمودن بالهاى آنها خشنودى و سرور و داخل شدن در بهشت است بدون حساب . و فرمود : حفظ نماييد وصيت مرا در خصوص زنها ، تا نجات يابيد از سختى حساب . كسىكه حفظ نكند وصيت مرا چقدر بد است حال او در حضور خداوند متعال .
در سفينة البحار در لغت « ديث » لعن فرموده رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله هفت طايفه را از جمله : كسى كه وصل كند موى خود را به موى غير و زنهايى كه خود را شبيه به مردان كنند و مردانى كه خود را به زنها شبيه نمايند و كسىكه غفلت نمايد از عيال خود ( يعنى او را به حال و اختيار خود واگذارد . ) « 1 »
تقاضاى مؤلف از برادران ايمانى
البته امروز تلفن از لوازمات و محل احتياج بسيارى از آقايان و برادران ايمانى است ، ولى تقاضاى اين حقير آن است كه وقتى از منزل بيرون مىروند ، طورى كنند كه زنان خانه با مردان اجنبى و مردان خارج با زنان خانه نتوانند صحبت كنند . در جواب من اين عذر را نياورند كه ما از حرم خود مطمئن مىباشيم . بهنظر شما رسيد كه همصحبت شدن زن را با مرد اجنبى زيادتر از پنج كلمه آن هم در حال ضرورت منهىّ عنه است .
فى « سفينة البحار » قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : اقتلوا الدّيّوث ؛ فرمود پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله : ديوث را بكشيد و در حديث گذشت كه ديوث داخل بهشت نمىشود ، علاوه بوى بهشت هم به مشامش نمىرسد « الديّوث من لا غيرة له على أهله » ديوث كسى است كه نسبت به عيالش غيور نباشد . « 2 »
هامش
( 1 ) . سفينة البحار 2 / 249 ذيل ديث .
( 2 ) . همان .