و در « كافى » از حضرت صادق عليه السّلام روايت است كه : چهار چيز است كه جائز نيست صرف آنها در چهار مورد : آنچه از خيانت بدست آيد ، آنچه از دزدى غنائم و آنچه از انواع دزديهاى ديگر و آنچه از ربا عايد شود ، جايز نيست صرف آنها در حج و عمره و جهاد و صدقه . « 1 »
و در « بحار الانوار » از امير المؤمنين عليه السّلام روايت شده كه : نظر كنيد در چه لباس و چه مكان نماز مىگذاريد ؛ زيرا كه خداوند قبول نمىفرمايد نمازى را كه در لباس و مكان غصبى ادا شود .
حضرت عيسى در گورستان
سيد در « انوار نعمانيه » روايت كرده كه : حضرت عيسى عليه السّلام بر سر قبرى بودند . از خداوند خواست كه صاحب قبر را زنده كند . چون زنده شد از او سؤال فرمود كه : چگونه است حال تو ؟ عرض كرد : من حمالى بودم . هيزم براى كسى حمل كردم و خلالى از آن گرفتم و دندان خود را با او خلال كردم . از آن زمان كه مردهام عذاب آن را مىكشم . « 2 » و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه : به هر دانق نقره كه به غصب گرفته شود از غاصب هفتصد نماز قبول شده به صاحبش مىدهند . و فرمود : اگر يك درهم به خصماء رد كند بهتر است از هزار سال عبادت و آزادى هزار بنده و از هزار حج و عمره و به هر دانقى ثواب پيغمبرى به او دهند و به هر درهمى شهرى از دره حمراء براى او در بهشت بنا كنند . « 3 »
و در « خصال » روايت است كه :
« من حبس حقّ المؤمن أقامه اللّه خمس مأة عام على رجليه حتّى يسيل من عرقه اودية ثمّ ينادى مناد من عند اللّه عزّ و جلّ هذا الظّالم الّذى حبس عن اللّه حقّه . « 4 »
ترجمه : كسىكه حبس كند مال مؤمنى را ، پانصد سال بر روى دو پا وادارند او را تا آنكه از عرق او رودخانهها جارى شود . از جانب حق منادى ندا كند : اين ظالميست كه حبس كرده حق خدا را يعنى حق مؤمن را . پس فرمود : چهل سال آن ظالم را سرزنش مىكنند پس امر مىكنند او را به آتش اندازند .
هامش
( 1 ) . الكافى 5 / 124 .
( 2 ) . انوار نعمانيه 4 / 265 .
( 3 ) . انوار نعمانيه 4 / 266 .
( 4 ) . خصال شيخ صدوق 1 / 328 .