اگر چيز اندكى باشد ؟ فرمود : اگر چه آن چيز شاخهاى از درخت اراك باشد ! ]
فيه عن حذيفة قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : أوحى اللّه إلىّ أن يا اخا المرسلين يا اخا المنذرين أنذر قومك لا يدخلوا بيتا من بيوتى و لاحد من عبادى عند احد منهم مظلمة فإنّى ألعنه مادام قائما يصلّى بين يدى حتى يرد تلك الظّلامة إلى أهلها . « 1 »
أيضا عن أبى هريره قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : رحم اللّه عبدا كان لأخيه قبله مظلمة فى عرض أو مال فأتاه فيحلّله منها قبل أن يأتى يوم ليس معه دينار و لا درهم .
فيه قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : ما منع مال من حقّه إلّا ذهب فى الباطل أضعافه .
فيه قال بعضهم : مثل قرّاء هذه الزّمان كرجل نصب فخّا فوقع عصفور قريبا منه فقال للفخّ :
ما غيّبك فى التّراب ؟ قال : التواضع . قال : فلم تحنّيت ؟ قال : لطول العبادة . قال : ما هذا الحبّ المنصوب ؟ قال : اعددت للصّائمين . قال : نعم الجار أنت ! فلمّا غابت الشمس أخذ العصفور الحبّة فخنقته الفخّ فقال ان كان كلّ العبّاد يخنقون خنقك فلا خير فى العبادة .
ترجمه : بدان ايدك اللّه ! فرمود پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله : خدا وحى فرمود به من كه اى برادر فرستادگان ، اى برادر بيمدهندگان بترسان قوم خود را كه داخل نشوند در هيچيك از خانههاى من و حال آنكه مظلمهاى از يكى بر گردن احدى از آنان باشد به درستى كه من لعنت مىكنم او را مادامى كه در نماز است تا اينكه رد كند آن مظلمه را به صاحبش .
فرمود : خدا رحمت كند بندهاى را كه از برادرش مظلمهاى در گردن داشته باشد رد كند آن را پيش از آنكه روزى برسد كه نباشد با او دينار و درهمى .
بدان يا اخى ! شكرانه موهبت علم ، عمل است .
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ
« 2 » را تجربه كن كسىكه چيزى از علم به او عطا شد از جانب حق سبحانه اگر عمل بر طبق آن نمود خداوند چيزهايى كه نمىداند به او عطا مىفرمايد . اخبارى در اين باب وارد است از جمله در جلد هفدهم « بحار » ( چاپ قديم ) از « اعلام الدين » از امام باقر عليه السّلام نقل فرموده :
خبر : من عمل بما علم ورثه اللّه علم ما لم يعلم « 3 » ؛ يعنى كسىكه به علم دادهء حق عمل نمايد خداوند علمى كه نمىداند به او عطا مىفرمايد .
نيز در جلد اوّل « بحار » از « ثواب الاعمال » صدوق از امام صادق عليه السّلام مسندا نقل مىفرمايد :
من عمل بما علم كفى ما لم يعلم « 4 » ؛ يعنى كسىكه به علمش عمل نمود خداوند كفايت
هامش
( 1 ) - همان .
( 2 ) - سورهء ابراهيم ( 14 ) ، آيهء 7 .
( 3 ) - بحار الانوار 40 / 127 .
( 4 ) - بحار الانوار 2 / 30 .