تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گنجينه اخلاق ( جامع الدرر فاطمى ) ( فارسى ) — صفحة 191

مساهمون:

ص١٩١
شد وقتى صدقه دادم آنها را چهل حسنه و ثواب كردم ، چهار از آن را در برابر چهار گناه كم كن حاصل جمع به نفع من سى و شش حسنه باقى مىماند ، يعنى در نتيجه دزديدن دو نان و دو انار و صدقه دادن سى و شش ثواب كردم به نصّ قرآن شريف ! ؟ امام ششم در جوابش فرمود : مادرت به عزايت بنشيند گوش فرا ده ببين تو جاهل‌ترى به قرآن يا من ، مگر نشنيده‌اى فرمايش خدا را در قرآن كه فرموده :
إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ
« 1 » فقط قبول مىكند خداى متعال اعمال پرهيزكاران را . بدان همين كه دو قرص نان را دزديدى دو كار قبيح كردى وقتى دو انار را سرقت كردى دو عمل زشت ديگر به آن افزودى چون بدون اذن و رضايت صاحبش به عنوان تصدّق دادى چهار گناه ديگر به آن افزودى كه بار هشت معصيت به دوش خود حمل نمودى نه اينكه چهل حسنه به چهار سيئه اضافه كرده باشى . همين كه اين كلمات را از من شنيد بنا كرد به من تند نگاه كردن من هم برگشتم و او را واگذار كردم . ]
إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِيناً
« 2 »

در مجسمه‌سازى

شيخ ابو الفتوح در تفسير خود گويد : ايذاء و رنجانيدن بارى تعالى را چند وجه و قول گفته‌اند : يكى آنكه فعلى كنند كه صورت ايذاء دارد كه اگر در حق غير حقّ تعالى نمايند متأذّى شوند و قول ديگر يؤذون اولياء اللّه مقصود باشد يعنى دوستان خدا را برنجاند . رنج ايشان را رنج خود خوانده از آنجا كه دوست به رنج دوست رنجور شود و بعضى گفتند : تمام معاصى موجب رنجاندن خداى تعالى است اگر چه لفظ ايذاء بر حق تعالى مجاز است و بعضى گفتند : مراد مصوّرانند و اين قول عكرمه است و در خبر هم آمده مراد مصوّرانند از آنجا كه خواهند گفت كه مثل خلق او خلق كنند به منزلهء آنانند كه مضادّه مىكنند با او « 3 » . « در خبرى آمده كه خداى تعالى گفت كيست ظالمتر از آنكه خواهند چون خلق من خلقى بيافريند گو برو دانه بيافرين يا مورچه .
هامش
( 1 ) - سورهء مائده ( 5 ) ، آيهء 27 . ( 2 ) - سورهء احزاب ( 33 ) ، آيهء 57 . ( 3 ) - تفسير روض الجنان 16 / 19 .
گنجينه اخلاق ( جامع الدرر فاطمى ) ( فارسى ) — صفحة 191 | حسين فاطمى