تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گنجينه اخلاق ( جامع الدرر فاطمى ) ( فارسى ) — صفحة 116

مساهمون:

ص١١٦
المعنى : بعضى بزرگان فرمودند : بعضى از ائمه را در خواب ديدم فرمود : گمنامى نعمتى است از حق از او ابا داريم و نمىخواهيم ، بلندى اسم و آوازه و شهرت عذابى است همهء ما به آن اميدواريم ، غنا فتنه و امتحانى است همه تمنّاى آن را داريم ، فقر دين شخص را حفظ مىنمايد از آن تجافى داريم و پهلو تهى مىنمائيم ، مرض و ناتندرستى گناهان را مىريزد از آن خود را حفظ مىنمائيم ؛ شخص مادامىكه بين خلق معروف نشده از آن خود است . مىتواند به خود نفعى برساند ، وقتى كه معروف شد مال غير است تقاضاى غير مانع شود از ايصال نفع به خود . و ممّا ينبغى أن يقول فى ثلث آخر الليل هذه الأبيات بحضرة ربّه مع قلب تقى :
طرقت باب الرجاء و الناس قد رقدوا * و جئت اشكوا لى مولاى ما أجد
[ در اميد را مىكوبم در حالىكه مردم خوابيده‌اند و مىآيم براى شكايت ولى مولايم را نمىيابم . ]
أشكوا إليك أمورا أنت تعلمها * ما لى على حملها صبر و لا جلد
[ شكايت امورى را دارم كه تو آگاهى و من صبر و تحمل بر آنها ندارم ]
و قد مددت يدى بالذلّ خاضعة * إليك يا خير من مدّت إليه يد
[ دست نيازم را با خضوع به‌سوى تو دراز كرده‌ام ، اى بهترين كسىكه به سويش دست دراز مىشود . ]
فلا تردّنيها يا ربّ خائبة * فبحر جودك يروى كلّ من يرد
[ مرا برمگردان اى پروردگار و در اين امور نااميدم نفرما كه درياى جود تو هركسى را سيراب مىكند . ]
يا من يغيث الورى من بعد ما قنطوا * ارحم عبيدا أتى بالذّل قد قنطوا
[ اى كسىكه بر دنيا ابر بارانش مىبارد بعد از آنكه مأيوس شدند ، به بندگانى رحم كن كه ذلّت و خضوع آورده‌اند و مأيوس شده‌اند . ] حاشيهء « عدة الداعى » در باب اخلاص مىنويسد : عن بعض الصّالحين قال : كنت ليلة فى وقت السّحر فى غرفة شارعة أقرء سورة طه فلمّا ختمتها غفوت غفوة « 1 » فرأيت شخصا نزل من السّماء بيده صحيفة فنشر بين يدىّ و إذا فيها سورة طه و إذا تحت كلّ كلمة عشر
هامش
( 1 ) - چرت زدن .