تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اللئالي المنثورة في الأحراز والأذكار المأثورة ( دستور العمل و مرواريدهاى درخشان ) ( فارسى ) — صفحة 22

مساهمون:

ص٢٢
سُبْحانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ مِمَّا لا يَعْلَمُونَ ( 36 ) وَ آيَةٌ لَهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ ( 37 ) وَ الشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَها ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
« 1 »
( 38 ) وَ الْقَمَرَ قَدَّرْناهُ مَنازِلَ حَتَّى عادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ
« 2 »
( 39 ) لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَها أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَ لَا اللَّيْلُ سابِقُ النَّهارِ وَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ
« 3 »
( 40 ) وَ آيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ( 41 ) وَ خَلَقْنا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ ما يَرْكَبُونَ
« 4 »
( 42 ) وَ إِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلا صَرِيخَ لَهُمْ وَ لا هُمْ يُنْقَذُونَ ( 43 ) إِلَّا رَحْمَةً مِنَّا وَ مَتاعاً إِلى حِينٍ ( 44 ) وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا ما بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَ ما خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
« 5 »
( 45 ) وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كانُوا عَنْها
هامش
( 1 ) . يعنى حّدى معين كه هر شبانه‌روزى ، دوران به آن تمام مىشود و مستقرّ و غايت سير آن انقطاع دنيا است . يعنى هميشه حركت مىكند تا انقضاء دنيا و وقوع قيامت . ( 2 ) . يعنى دو باريكى و زردى و كجى مانند شاخ خرما مىباشد كه در وقت خشكى باريك و زرد و كج مىشود به شكل هلال و مراد از شش ماه است كه در شش ماه شاخ خرما خشك مىشود و از اين جهت است كه اگر كسى نذر كنند غلامان قديم من آزاد باشند هر غلامى كه قبل از شش ماه خريده باشد آزاد باشد چنانچه حضرت امام رضا عليه السّلام در جواب ابو سعيد مكّارى واقفى گفت : وقتى كه از قديم سؤال نمود . ( 3 ) . يعنى همچنان كه آفتاب سرعت ماه را در نمىيابد ماه نيز در روشنى سبقت بر آفتاب نمىگيرد . ( 4 ) . يعنى بعد از آنكه نوح كشتى ساخت ايشان نيز علم به ساختن كشتى پيدا كردند و كشتىها ساخته سوار شدند گويند مراد شترانند كه در بر سوارى مىكنند . ( 5 ) . از امام جعفر صادق عليه السّلام مروى است كه مراد آن است كه بترسيد از آنچه پيش شماست از گناهان