پيدا كنند و زنان قابله را فرستاد كه كنيزان آن حضرت را تفحص كنند كه مبادا حامله باشند . پس يكى از آن زنان گفت كه يكى از كنيزان ايشان احتمالا حامله است .
خليفه نحرير خادم را بر او گماشت كه از احوال او مطّلع باشد تا درستى و يا كذب آن سخن ظاهر شود . بعد از آن در تهيّه جنازه آن برگزيدهء خالق جمع شدند و پدرم با ساير وزراء و نويسندگان و اتباع خليفه و بنى هاشم و علويان به تجهيز آن جناب حاضر شدند ، در آن روز شهر سامره مانند صحراى قيامت بود از كثرت ناله و شيون و گريه مردم ، چون از غسل و كفن آن جناب فراغت يافتند خليفه ابو عيسى را فرستاد كه بر آن جناب نماز كند چون جنازه شريف را براى نماز بر زمين گذاشتند ابو عيسى نزديك آمد و كفن را از روى مبارك آن حضرت كنار زد و براى رفع اتّهام خليفه جماعت حاضر را نزديك طلبيد و گفت بياييد و نگاه كنيد كه اين حسن بن على فرزندزادهء امام رضا عليه السّلام است كه در رختخواب خود به مرگ ( طبيعى ) از دنيا رفته است و كسى آسيبى به او نرسانده است و در مدّت مريضى او اطبّا و قضات و معتمدين و عدول ، حاضر بودهاند و از حال او اطّلاع يافتهاند و بر اين مطلب شهادت مىدهند . پس پيش ايستاده و بر آن حضرت نماز خواند و بعد از نماز آن حضرت را در كنار پدر بزرگوارش دفن كردند و بعد از آن خليفه به جستجوى فرزند آن حضرت پرداخت زيرا شنيده بود كه فرزند آن جناب بر عالم مستولى خواهد شد و اهل باطل را از بين خواهد برد ، امّا هرچه تفحّص و جستجو كردند خبرى از آن حضرت ( امام زمان عليه السّلام ) نيافتند و آن كنيز را كه احتمال مىدادند حامله باشد تا دو سال تفحّص حال او را مىنمودند ولى اثرى از حاملگى در او پيدا نشد .
روز نهم : اين روز ، روز عيد بزرگ و روز عيد بقر است
و از براى آن شرح مفصّلى است كه در جاى خودش ذكر شده است . و روايتى نقل شده كه : هر كه در اين روز چيزى انفاق كند گناهانش آمرزيده شود و گفتهاند كه : مستحبّ است در اين روز اطعام