شب اوّل [ ماه ربيع الاوّل ] سال سيزدهم بعثت مبدأ هجرت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود از مكّه معظمه به مدينه منوّره
و در آن شب در غار ثور مخفى شد و حضرت امير عليه السّلام جان خود را فداى جان شريف او نمود و در جاى آن حضرت خوابيد و از شمشيرهاى قبايل مشركين پروا نكرد و فضل خود و مواسات و برادرى خود را با رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر تمام عالم ظاهر گردانيد و آيهء كريمه :
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ
در شأنش نازل گرديد .
روز اوّل : علماء گفتهاند مستحبّ است كه براى تشكّر نعمت سلامتى رسول خدا و امير المؤمنين عليهما السّلام روزه بدارند
و زيارت آن دو بزرگوار در اين روز مناسب است و سيّد بن طاووس در اقبال براى اين روز دعايى نقل فرموده است و در اين روز ، به قول شيخ طوسى و كفعمى حضرت عسكرى عليه السّلام وفات كرده است و مشهور روز هشتم است و شايد در چنين روزى شروع بيمارى آن حضرت بوده است .
روز سوّم : در اين روز حادثه احراق ( آتشسوزى ) مكّه شد
در سال 64 ( شصت و چهارم ) به سبب محاربه لشكر يزيد با عبد اللّه بن زبير به نحوى كه در جاى خود مذكور است .