تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اللئالي المنثورة في الأحراز والأذكار المأثورة ( دستور العمل و مرواريدهاى درخشان ) ( فارسى ) — صفحة 132

مساهمون:

ص١٣٢

روز هفدهم : در اين روز به قولى شهادت امام رضا عليه السّلام در سال 203 ( دويست و سه ) واقع شده است .

روز بيستم ماه صفر : روز اربعين و بقول شيخين روز برگشتن حرم امام حسين عليه السّلام از شام به مدينه و روز ورود جابر بن عبد اللّه انصارى است به كربلا براى زيارت امام حسين عليه السّلام

و جابر اوّلين زائر آن حضرت است و زيارت آن حضرت در اين روز مستحبّ است و از حضرت عسكرى عليه السّلام روايت شده كه فرمود : علامتهاى مؤمن پنج چيز است : خواندن پنجاه و يك ركعت نماز فريضه و نافله در شب و روز ، زيارت اربعين كردن ، انگشتر به دست راست كردن ، در سجده پيشانى را بر خاك گذاشتن و بسم اللّه الرّحمن الرّحيم را بلند گفتن ، و شيخ طوسى در كتاب تهذيب زيارت مخصوص به اين روز را از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرده است .

روز بيست و هشتم : در اين روز از سال 11 ( يازده ) وفات حضرت خاتم الانبياء صلوات اللّه عليه و آله واقع شده است

و روز وفات بالاتّفاق روز دوشنبه بوده است و در وقت وفات سنين عمر مباركش به شصت و سه سال رسيده بود ، چهل سال از عمر شريفش گذشته
هامش
- معصومين و اهل بيت عصمت و طهارت محشور گرداند . ترجمه عبارت : مىگويم ، وقتى حال على عليه السّلام بعد از شهادت عمّار اين چنين بوده است پس حال فرزندش امام حسين عليه السّلام بعد از قتل برادرش و ياورش عباس عليه السّلام چگونه بوده است ؟ وقتى كه او را بر روى زمين افتاده ديد در حالى كه دستهايش قطع گرديده بود و در حالى كه گونه‌هايش خاكمال گرديده و بدنش خون‌آلود در ميان خس و خاشاك بيابان افتاده است .