به جناب مقدس الهى شده ، شكر نعمتهاى او به جاى آورد تا بر آن نعمتها باقى بوده باشد ؛ چنانچه در نماز كسوف و خسوف گفتهاند .
( معنى كلام شريف )
يعنى دعاى امام عليه السّلام به جهت خودش و خاصان و دوستانش ؛ دعاى امام عليه السّلام در وقت صباح و بنابر آنكه در بعضى نسخهها لفظ « و المساء » نيز مذكور است ؛ يعنى دعاى وقت صباح و شام . ديگر دعاى امام عليه السّلام در وقتىكه همّى و مكروهى وى را به هم مىرسيد ؛ « 1 » دعاى امام عليه السّلام در وقتىكه پناه آورد به خداى تعالى از مكروهات و خلقهاى بد و كارهاى ناشايسته ؛ دعاى امام عليه السّلام در وقت اشتياق به آمرزش خداى تعالى ؛ دعاى امام عليه السّلام در وقت التجا به خداى تعالى ؛ دعاى امام عليه السّلام به جهت آنكه خاتمهء احوال او به خير باشد ؛ دعاى امام عليه السّلام در اعتراف به تقصيرات خود ؛ دعاى امام عليه السّلام در طلب حاجتها از حضرت عزت تعالى شأنه ؛ دعاى امام عليه السّلام در دفع ظلم ظالمان از خود يا از شخص ديگر ؛ دعاى امام عليه السّلام در وقت بيمارى ؛ دعاى امام عليه السّلام در طلب عفو از گناهان ؛ دعاى امام عليه السّلام به جهت دفع شيطان و پناه آوردن به خداى تعالى از دشمنى و مكر او ؛ دعاى امام عليه السّلام در وقتىكه مكروهى از او دفع شده بود ؛ دعاى امام عليه السّلام در طلب باران ، چون خشكسالى مىشد ؛ دعاى امام عليه السّلام در طلب اخلاق نيكوى پسنديده .
( بيان معنى آنكه ائمه عليهم السّلام گناه را به خود نسبت مىدهند )
بدان كه در اين دعاها ، كه ائمه عليهم السّلام نسبت گناه به خود مىدهند ، مراد معنى
هامش
( 1 ) . نسخهء ه : در وقتىكه وى را همّى و مكروهى به هم مىرسيد .