دعاؤه في التضرّع ( و الاستكانة ) ، « 1 » دعاؤه في الإلحاح ، دعاؤه في التذلّل ، دعاؤه في استكشاف الهموم ، دعاؤه للضرورة ، دعاؤه عند اليقظة .
بدان كه در اين نسخههاى صحيفهء كامله ، كه الحال مشهور است ، دعاى ضرورت و دعاى وقت بيدارى را نديديم و شايد كه از راوى اصل فوت شده باشد .
( بيان قسمهاى استخاره ، كه ابن طاووس بيان كرده است )
و نيز بدان كه استخاره اقسام دارد ، به غير از استخارهء به قرآن يا به تسبيح و استخارهء ذات الرقاع : يك قسم ، آن است كه بعد از خواندن دعاى استخاره ، آن كس كه استخاره مىكند ، ملاحظه نمايد كه در دل او چه مىافتد ، بدان عمل نمايد .
قسم ديگر آن است كه بعد از خواندن دعا از جمعى مؤمنين بپرسد كه به خاطر شما چه مىرسد ، به « 2 » آنچه ايشان اتفاق نمايند ، عمل كند ؛ چنانچه شرح آن در احاديث « 3 » صحيحه وارد شده است .
( و اين دو قسم استخاره ، مغاير است با آن سه قسم ) « 4 » استخاره كه اولا مذكور شد و ابن طاووس در رسالهء فتح الأبواب ، مفصلا نقل كرده است . و ظاهرا مراد از دعاى استخاره در اين مقام ، دعايى است كه قبل از استخاره ، به اين دو طريق آخر بايد خواند .
( معنى استخاره در لغت )
و اصل استخاره در لغت ، آن است كه چون صياد آهو بره را مىگرفته و « 5 » گوش او
هامش
( 1 ) . حاشيهء نسخهء ب .
( 2 ) . نسخهء ج : - به .
( 3 ) . نسخهء ج : عمل كند كه در احاديث .
( 4 ) . نسخهء ج : و اين احاديث ، كه دلالت بر اين دو قسم استخاره مىكند ، زايد است بر آن سه قسم .
( 5 ) . كذا . ظاهرا « و » زايد است .