( بيان وجهى كه نجم الأئمه إسترآبادى گفته است در آنكه بعد از مضارع مفرد ، كه واو در آخر داشته باشد ، گاهى الف مكتوب مىسازند و گاهى نمىسازند )
و الف مكتوبه بعد از « يبلوا » مفرد و در نظاير او ، كه در قرآن و احاديث و ادعيه وارد شده است ، اشاره است به آنچه بعضى از محققين علماى عربيه گفتهاند كه در هر مفردى كه مطلب ، تكثر و بسيارى افراد او است ، الفى بعد از آن مفرد ، در مضارع ناقص مكتوب مىسازند ؛ چنانچه در اين مقام ، مطلب افتاده است كه خداى سبحانه و تعالى امتحان چيزهاى بندگانش را بسيار مىكند . و در هر فردى كه اين معنى مطلوب نباشد ، الف را نمىنويسند .
و « استجابت » به معنى جواب دادن است . و « ناداك » مشتق است از « نداء » ، به معنى خواندن .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
پس خلاصهء معنى اين كلام شريف ، آنكه و هرگاه به آخر برسد ايام زندگانى ما ، و تمام شود و منقطع شود و به نهايت برسد مدتهاى عمرهاى ما ، و حاضر شود نزد ما دعوت تو ، كه تو ما را به آن خواندهاى از موت ، كه ناچار است هركس را از آن دعوت و از قبول كردن آن دعوت ، پس صلوات بفرست بر محمد و آل او ، و بگردان عاقبت و آخر آنچه جمع مىكند و گردآورى مىنمايد از فعلهاى ما ملائكهاى كه نامههاى اعمال ما را مىنويسند ، توبهاى كه مقبول درگاه الهى باشد ، كه مشرف نسازى و ساكن ننمايى بعد از آن توبه ، ما را بر گناهى كه آن گناه را كسب كرده باشيم ، و بر نافرمانى و عصيانى كه ما به عمل آورده باشيم . و ظاهر مساز و