اين معنى است كه مذكور شد . و « ارفاد » به معنى اعطا و بخشش نمودن است . و « سلوك » به معنى راه رفتن ، متعلق است به يك مفعول . و چون به باء متعدى شود ، مثل « و اسلك بنا » ، دو مفعولى مىشود ؛ يعنى ببر ما را به راه حق . و « إرشاد » به معنى راه راست نمودن است .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
پس خلاصهء معنى اين كلام شريف ، آنكه خدايا ! بهدرستى كه تو هركس را كه دوست مىدارى ، مضرت به او نمىكند خوارى كردن جماعتى كه خوار كنند . « 1 » و هركس را ( كه ) « 2 » تو بخشش كنى ، كم نمىكند از آن عطيه ، منع و ندادن مردمان بخيل حريص . و هركس را تو راه راست نمايى ، گمراه نمىكند او را گمراه كردن جماعت گمراهكنندگان . پس صلوات بفرست بر محمد و آل محمد ، و عزت ده ما را و بزرگ گردان به عزت تو ، در ميان بندگان تو . و بىاحتياج گردان ما را از غير ، تو به سبب بخشش تو . و ببر ما را به راه حق ، به راه نمايى و ارشاد تو .
[ قوله : « اللّهمّ صلّ على محمد و آله . . . الخاصّين لديك ، يا أرحم الراحمين » ]
اللّهمّ صلّ على محمد و آله ، و اجعل سلامة قلوبنا في ذكر عظمتك ، و فراغ أبداننا في شكر نعمتك ، و انطلاق ألسنتنا في وصف منّتك . اللّهمّ صلّ على محمّد و آله ، و اجعلنا من دعاتك الداعين إليك ، و هداتك الدالّين عليك ، و من خاصّتك الخاصّين لديك ، يا أرحم الراحمين !
« انطلاق » روان شدن است ، از « طلاقت لسان » گرفتهاند . و « منّت » به معنى احسان و عطيه است . و در نسخهء عميد الرؤساء به عوض « منّتك » ، « مننك » است ،
هامش
( 1 ) . نسخهء د : خوارى كردن جماعت خواركنندگان .
( 2 ) . از نسخهء ه .