شمشير بكشد يا در آتش بسوزاند يا سنگسار نمايد يا از بلندى بياندازد و يا ديوارى بر سر وى فروريزد ، يا يكى از آنها را با سوزانيدن جمع كند .
و اگر ذكر فاعل در دبر مفعول فرونرفتهباشد هركدام را صد تازيانه بايد زد . و در حدّ لواط بنده و آزاد ، زندار و عزب ، مسلمان و كافر ، يكسان باشد .
و در خبر است كه هركه زنا كند ايمان ندارد ، و هركه نامحرم نگرد در روز قيامت ميخ آهنى در دوزخ گرم كنند و بر مردمك ديدهء وى بكوبند . و زنا كردن پرده آدمى را به درد و حياء را ببرد . و پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله گفت كه : لعنت خداى بر كسى كه عمل قوم لوط كند . و گفت : روز قيامت لواطكننده را در كنار جهنّم بياويزند تا حق تعالى از حساب خلق فارغ شود پس از آن در آتش اندازند ، پس در [ هر ] طبقه پارهاى عذاب كنند تا آنكه به اسفل السافلين برسانند و از آن هرگز بيرون نيايد . و گفت : هر كه پسر ساده را از روى شهوت ببوسد لعنت كند وى را ملائكهء آسمان و زمين و فرشتگان رحمت و غضب و آماده كنند جهنّم را براى وى ، و آن بد بازگشتگاهى است . و گفت : هركه پسرى را از روى شهوت بوسه كند حقتعالى روز قيامت بفرمايد تا در دهن و سر وى لجامى كنند از آتش .
و اعتقاد ما آنست كه طلاق زن با كنايه صحيح نيست ، بلكه بدان تصريح بايد كرد ، و صيغهء آن را با عربى بايد خواند مگر آنكه زبان عربى ندانند . و ناچار است كه صيغهء طلاق را دو عادل بشنوند و اگرنه واقع نشود . و طلاق بر دو قسم است : به اين كه بعد از صيغه خواندن ديگر رجوع نتواند كرد ، و رجعى تا زمان عدّه باقى است رجوع توان كرد .
و اعتقاد ما آن است كه واجب است عدّه نگهداشتن بر زن بعد از طلاق هرگاه كه دخول واقع شده باشد مگر آنكه نابالغ باشد يا از زائيدن نوميد شده باشد و عدّهء ايشان آن است كه سه طهر بگذرد ، و به ديدن خون سوّم عدّه منقضى مىشود . و كمترين زمان آن بيست و شش روز بود ، و اگر حيض نبيند بايد سه ماه عدّه نگه دارد .
و عدّهء وفات چنان است كه در متعه دانستى . و اگر مرد در غيبت مرده باشد از آن روز كه خبر مرگ وى به ثبوت رسيده عدّه نگهدارد ، نه از آن روز كه مرده بود . و اعتقاد ما آن است كه امر به معروف و نهى از منكر واجب بود به شرط تجويز اثر سخن و امن از ضرر .
رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — صفحة 42
مساهمون: ادهم عزلتى خلخالى
ص٤٢