شد خواهر يا عمّه يا خاله يا برادر دختر يا خواهر دختر خود را ، و اگر يكى از آنها را بخرد فى الحال آزاد باشد . امّا زن به اعتقاد ما مالك مىتواند شد جميع خويشان خود را به غير از پدر و مادر ، و هريك از اقارب خود را كه بخرد بر وى آزاد نشوند مگر پدر و مادر .
و اعتقاد ما آن است كه در نكاح متعه ناچار است از ايجاب و قبول و تعيين مدّت و مهر ، و زن را واجب است كه بعد از انقضاى مدّت عدّه نگهدارد و اگر [ چه ] دخول واقع نشده باشد ، مگر آنكه خردسال يا نوميد شده از فرزند بود . و عدّهء آن و مدّت عدّهء وى آن است كه دو حيض ببيند . و اگر از اهل حيض باشد و ليكن حيض نبيند چهل و پنج روز عدّه نگه دارد ، اگر آزاد بود ، و اگر كنيزك بود به دو ماه و ده روز نگهدارد ، و اگر حامله بود ايّام مذكور را با زمان وضع حمل بسنجد ، هركدام كه دور تر بود آن را براى عدّه اعتبار بيشتر كند .
و اعتقاد ما آن است كه مرد با زن مجامعت حلال نمىشود مگر به يكى از چهار چيز : اوّل نكاح دايمى ، دوّم عقد متعه ، سوم به ملك و كنيزى ، چهارم به حلال كردن صاحب كنيز و طى او را اگرچه از آن كنيز او فرزندى داشته باشد . و هركه با زنى به غير يكى از اين چهار چيز جماع كند بر وى حدّ شرعى زدن واجب شود .
بدان كه هركه با زنى كه از محارم نسبى خود كه به حسب شرع به عقد وى در نيايد زنا كند يا با زن پدر خود يا زنى را به زور وطى نمايد يا ذمّى با زن مسلمانى زنا كند حدّ وى آن است كه وى را بكشند ، خواه پير باشد خواه جوان ، خواه بنده باشد خواه آزاد ، خواه زندار باشد خواه عزب ، خواه مسلمان باشد خواه كافر .
هرگاه زن شوهردار يا مرد زندار با يكى زنا كند اوّل صد تازيانه بايد زد ، بعد از آن اگر مرد است تا به كمر و اگر زن است تا به سينه در خاك بايد كرد و سنگسار بايد نمود .
هرگاه مرد عزب آزاد با زنى زنا كند صد تازيانه بايد زد و سرش را بايد تراشيد و يك سال از شهرش بيرون بايد كرد . و اگر زنى آزاد بىشوهر با مردى زنا كند صد تازيانه بايد زد .
و اگر دو مذكّر بالغ و عاقل باشند كه يكى از آنها با يكى ديگر از آن لواط وا غلام كند چنان كه ذكر وى در دبر وى فرورود هر دو را بايد كشت ، و اگر مفعول طفل يا مجنون بود وى را بايد ادب كرد و فاعل را كشت . و اختيار دارد امام در آنكه وى را با
رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — صفحة 41
مساهمون: ادهم عزلتى خلخالى
ص٤١