رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً » .
( إسراء ، 82 ) .
حاصل آن است كه قرآن شفا و بخشايش است براى مؤمنان و گرويدگان و هلاك و زيان است براى ظالمان و كافران ، و نوش است براى عاقلان و دانايان و نيش است براى جاهلان و نادانان ، چون عسل كه
« شِفاءٌ لِلنَّاسِ »
است و ليكن . . . [ برگى از اصل در اينجا ساقط است ] .
خداى تعالى از هفتاد ركعت نماز از غنىّ شاكر در توانگرى ، و دو ركعت نماز از توانگر شاكر بهتر است از دنيا و ما فيها نزد ايزد تعالى .
و گفت : سه طايفهاند كه شفاعت كنند مردمان را روز قيامت چون پيغمبران : يكى عالم با عمل ، دوم خادم بىحيل ، سوم صابر .
و گفت : حقتعالى بدين امّت ، به سبب وجود علماء و فقراء ، نظر رحمت بيندازد . پس بتحقيق كه علماء وارثان پيغمبراناند و فقراء دوستان مناند .
و گفت : درويشان وكيلان خداىاند ، يعنى نايبان خدايند در روى زمين در گرفتن حق وى از مردم ، پس هركه با ايشان خوارى كند با خدا كرده باشد و هركه تعاهد احوال ايشان كند خداى تعالى كفيل و ضامن شود وى را به بهشت .
و گفت : فضل درويشان بر توانگران همچو فضل من است بر ( . . . ) و آن درويشى است كه مردم نه از تندرستى وى آگاهند و نه بر مرض و بيمارى او اطّلاع دارند .
و گفت : حقتعالى خلق را از گل زمين آفريد و پيغمبران و درويشان را از گل بهشت هركس كه خواهد كه در عهد و امان خدا بود پس بايد كه گرامى دارد درويشان را .
و گفت : چراغ توانگران در دنيا و آخرت درويشاناند ، كه اگر ايشان نبودندى توانگران همه هلاك شدندى . دولت اغنياء در دنياست و فانى است و دولت فقراء در آخرت است و باقى است . و مثل فقيران با توانگران مثل عصاست در دست كوران و نابينايان .
و گفت : لعنت كناد حقتعالى آنكسى را كه توانگر را به واسطهء توانگريش اكرام كند و فقير را به واسطهء فقرش خوار دارد ، و هركه چنين كند وى را در آسمانها دشمن خدايش بنامند ، و دشمن انبياءاش بخوانند و دعاى وى هرگز مستجاب نگردد .