ز رحمت بر آن شب نيارست خفت * به مأواى خود بازش آورد و گفت :
مروّت نباشد كه اين مور ريش * پراگنده گردانم از جاى خويش . . .
بوستان - باب دوم : در احسان ، ص 278
دريغ است كه بخشى از نامهء حجة الاسلام امام محمد غزّالى خطاب به : « فخر الملك » كه در آن عبارت موصوف را اساس تقوى دانسته ، و در ضمن دستور العملى است گرانبها ، براى كشورمداران روزگار ما ، در اينجا خوانده نشود :
« و اساس تقوى دو چيز است : التعظيم لامر اللّه ، و الشفقة على خلق اللّه . و هر سلطان كه رياست شحنگى و عمل به كسى ناشايست دهد در آن چندان خطر نباشد كه ولايت قضا را به ناشايسته دهد . چه رياست و عمل از دنياست اگر به اهل دنيا دهند لايق باشد ؛ امّا چهار بالش قضا مقام نبوّت و منصب مصطفى است . هركه مصطفى ( ص ) را در دل وى قدرى است بر منصب وى كسى ننشاند ، الّا آنكه در قيامت از او خجل نباشد . و چون اين نگه دارد : التعظيم لامر اللّه رفت كه تعظيم وى در تعظيم منصب نبوّت است ، و : الشفقة على خلق اللّه رفت ، كه اموال و املاك و دماء و فروج مسلمانان در خطر نهاد . » - « فضائل الانام » ، ص 32 .
نيز ر . ك : « نامههاى عين القضات همدانى » ، ج 1 ، ص 206 . « فتوتنامه » ، به نقل از تاريخ حاكم ، ص 12 . « بحر الفوائد » ، ص 324 . « التوسل الى الترسّل » ، ص 93 .
« اخلاق محسنى » ، باب 19 ، « در مرحمت و شفقت » ، ص 57 ، و 127 . « كشف الحقائق » ، ص 313 . « گزيده در اخلاق و تصوف » ، ص 15 . « مشرب الارواح » ، ص 46 . « بدايع الوقائع « ، ج 2 ، ص 154 . « رسائل جوانمردان » ، ص 172 . « معارف بهاء ولد » ، صفحههاى : 288 و 342 .
« مناقب شمس الدّين افلاكى » ، ج 1 ، ص 159 . « فرائد غياثى » ، ج 1 ، صفحههاى : 36 و 94 .
ص 124 قال رسول اللّه ص : لا تجلسوا عند كلّ عالم إلّا عالما يدعوكم من الخمس إلى الخمس : من الشّك إلى اليقين ، و من الكبر إلى التّواضع ، و من العداوة إلى النّصيحة ، و من الرّياء إلى الإخلاص ، و من الرّغبة إلى الزّهد :
اين خبر را مجلسى به همين صورت در : « بحار الانوار » ج 1 ، ذيل : كتاب العقل و العلم و الجهل ، و حافظ ابو نعيم اصفهانى ، در : « حلية الاولياء » ، ج 1 ، و شيخ ابو طالب مكّى در « قوت القلوب » ، ج 1 ص 294 ضبط نمودهاند . نيز ر . ك : « طرائف الحكم » ، ج 1 ، ص 17 .