كفايت بود . » گفتند : « چرا ؟ » گفت : « براى آنكه شما ياور داريد بر خيرات ، از آن سبب بر شما آسان بود ، و ايشان ياور ندارند و غريب باشند ميان غافلان . » و اين بدان گفته مىآيد تا اگر كسى اين بشنود نوميد نشود و نگويد كه اين همه كى به جاى تواند آورد ، كه همان قدر كه تواند به جاى آورد بسيار بود . بلكه هر كه ايمان دارد بدانكه آخرت به از دنياست ، اين همه به جاى تواند آورد ، كه از اين احتياط جز درويشى چيزى ديگر تولّد نكند . و هر درويشيى كه سبب پادشاهى ابد باشد بتوان كشيد ، كه مردمان بر بىبرگى و رنج سفر و مذلّت بسيار صبر كنند تا به مالى رسند يا به ولايتى رسند ، كه اگر مرگ دررسد همه ضايع - شود ، چندين كار نبود [ 1 ] اگر كسى براى پادشاهى آخرت را [ 2 ] معاملتى كه دوست ندارد كه مثل آن با وى كنند ، وى نيز با مردمان نكند .
هامش
[ 1 ] چندانى مهم و دشوار نيست .
[ 2 ] براى . . . را ( شيوهء كهن ) .