ادب ششم آنكه نفقه نيكو كند ،
و تنگ فرا نگيرد ، و اسراف نيز نكند ، و بداند كه ثواب نفقه كردن بر عيال بيشتر از ثواب صدقه است . رسول ( ص ) گويد :
« دينارى كه مرد در غزا نفقه كند ، و دينارى كه بدان بندهاى آزاد كند ، و دينارى كه فرا مسكينى دهد ، و دينارى كه بر عيال خويش نفقه كند ، - فاضلترين و - مزدمندترين آن دينارى است كه بر عيال نفقه كند . » و بايد كه هيچ طعام خوش تنها نخورد . و اگر خواهد كه تنها خورد ، پنهان خورد ، و طعامى كه نخواهد ساخت [ 1 ] صفت آن در پيش ايشان نكند .
ابن سيرين مىگويد كه « در هفته يك بار بايد كه حلوا يا شيرينى بسازد ، كه از حلاوت به يكراه دست بازداشتن مروّت نبود . » و نان با اهل به هم خورد - به جمع خوان - چون مهمان ندارد ، كه در خبر چنين است كه « خداى - تعالى - و فريشتگان صلوات مىدهند بر اهل بيتى كه طعام به هم خورند . » و اصل آن است كه آنچه نفقه كند از حلال به دست آرد ، كه هيچ خيانت و جفا بيش از آن نبود كه ايشان را به حرام پرورد .
ادب هفتم آنكه هر چه زنان را از علم دين ، در كار نماز و طهارت و حيض و غير آن ، به كار آيد ، بايد كه در ايشان آموزد .
و اگر نياموزد ، بر زن واجب باشد كه بيرون شود و بپرسد . و چون مرد بياموخت زن را ، روا نبود كه بىدستورى بشود و بپرسد . و اگر در اين تقصير كند مرد عاصى شود [ 2 ] ، كه خداى - تعالى - مىگويد :
قُوا انْفُسَكُم و اهْليكُم ناراً
« 1 » خود را و اهل خويش را از دوزخ نگاه داريد .
و اين مقدار بايد كه بياموزد كه چون پيش از آفتاب فرو شدن حيض منقطع شد ، نماز پيشين و ديگر [ 3 ] قضا بايد كرد . و چون پيش از آفتاب برآمدن منقطع شد ، نماز شام و خفتن قضا بايد كردن - و بيشتر زنان اين ندانند .
هامش
[ 1 ] ساختن ، آماده كردن ، تدارك كردن .
[ 2 ] در « ترجمهء احياء » : و اگر شوى منع كند وى را ( زن را ) ، عاصى بود .
[ 3 ] نماز پيشين و ديگر ( نماز ديگر ) ، نماز ظهر و نماز عصر .
( 1 ) قرآن ، 66 - 6 .