« جبرئيل ( ع ) آمد و گفت : بشارت باد تورا ! حق - تعالى - مىگويد : بسنده نكنى بدين كه يكى از امّت تو يكبار بر تو صلوات دهد من ده بار بر وى صلوات دهم ، و چون بر تو سلام گويد يك بار من ده بار بر وى سلام گويم ؟ و ملايكه و مقرّبان من همچنين ؟ » و رسول ( ص ) گفت : « هر كه بر من صلوات مىدهد ، ملايكه جمله بر وى صلوات دهند - گوى : خواه بسيار ده ، و خواه اندك . » و گفت : « اولىتر كسى به - من آن كس بود كه صلوات بيشتر دهد بر من . » و گفت : « هر كه بر من صلوات دهد ، ده نيكى وى را بنويسند و ده بدى از وى بسترند . » و گفت : « هر كه در چيزى كه مىنويسد صلوات بر من بنويسد ، ملايكه وى را استغفار مىكنند تا نام من در آن كتاب نوشته باشد . [ 1 ] »
استغفار
- ابن مسعود ( رض ) مىگويد : « در قرآن دو آيت هست كه هيچ كس گناهى نكند و آن دو آيت برخواند و استغفار كند ، كه نه گناه وى آمرزيده - شود [ 2 ] :
وَ الَّذينَ اذا فَعَلُوا فاحِشَةً أوْ ظَلَمُوا انْفُسَهُم ذَكَروا اللَّهَ فَاسْتَغْفَروا لِذُنُوبِهِم
[ 3 ] ( الآيه )
و مَن يَعْمَلْ سُوءً اوْ يَظْلِم نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً
[ 4 ] .
و خداى تعالى رسول را ( ص ) مىگويد :
فَسَبِّح بِحَمدِ رَبِّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ انَّهُ كانَ تَوّاباً
[ 5 ] . و بدين سبب رسول ( ص ) بسيار گفتى : « سبحانك اللّهمّ و بحمدك . اللّهمّ اغفر لي انّك أنت التّواب الرّحيم [ 6 ] . »
هامش
[ 1 ] تا وقتى كه نام من در آن كتاب ( نوشته ) بجا مانده باشد .
[ 2 ] يعنى هر كه گناهى كند و آن دو آيت برخواند و استغفار كند گناه وى آمرزيده شود .
[ 3 ] ( قرآن ، 3 - 135 ) ، و ايشان كه چون زشتى كنند يا بر خويشتن ستم كنند ، ياد كنند خداى را و آمرزش خواهند گناهان خويش را . . .
[ 4 ] ( قرآن ، 4 - 110 ) ، و هر كه بدى كند يا بر خود بيداد كند ، آنگه آمرزش خواهد از خداى ، خداى را آمرزگار يابد و مهربان .
[ 5 ] ( قرآن ، 110 - 3 ) ، بستاى خداوند خويش را [ بسزا و سزاوارى و خدايى ] و آمرزش خواه از او ، كه او خداوند توبهپذير است .
[ 6 ] خدايا ، پاكى و بىعيبى تو راست و مىستايمت . خدايا مرا بيامرز كه تو ، توبهپذير و مهربانى .