« آن چيست يا رسول اللّه ؟ » گفت : « سبحان اللّه العظيم ، سبحان اللّه و بحمده ، استغفر اللّه ، صد بار بگوى هر روز پيش از نماز بامداد گزاردن و پس از صبح ، تا دنيا روى به تو نهد - اگر خواهد و اگر نه [ 1 ] - و حق - تعالى - از هر كلمهاى فريشتهاى آفريند كه تسبيح همىگويد تا قيامت ، و ثواب آن تورا بود . » و رسول ( ص ) گفت : « باقيات صالحات اين كلمات است : سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الّا اللّه و اللّه اكبر . [ 2 ] » و رسول ( ص ) گفت : « من اين كلمات را بگويم ، دوستتر دارم از هر چه در زير گردش آفتاب است . » و گفت :
« دوستترين كلمات نزديك حق - تعالى - اين چهار كلمه است . » و گفت : « دو كلمه است كه سبك است بر زبان ، و گران است در ميزان ، و محبوب است به نزديك خداى جهان : سبحان اللّه و بحمده ، سبحان اللّه العظيم [ 3 ] . » فقرا ، رسول ( ص ) را گفتند كه « توانگران ثواب آخرت همه ببردند ، كه هر عبادت كه ما مىكنيم ايشان نيز مىكنند ، و ايشان صدقه مىدهند و ما نمىتوانيم . » گفت :
« شما را به سبب درويشى هر تسبيحى و تهليلى و تكبيرى صدقهاى است ، و هر امر معروفى و نهى منكرى همچنين . و اگر يكى از شما لقمهاى در دهن اهل خويش نهد ، صدقه است . » و بدان كه فضيلت تسبيح و تحميد و تهليل در حقّ درويشان زيادت بدان سبب است كه دل درويش به ظلمت دنيا تاريك نباشد و صافيتر بود ، و يك كلمه كه وى بگويد همچون تخمى باشد كه در زمينى پاك افكنند :
اثر بسيار كند و ثمرت زيادت باز دهد ، و ذكر در دلى كه به شهوت دنيا آكنده بود ، همچون تخمى بود كه در زمين شوره افكنند : اثر كمتر كند .
صلوات
- رسول ( ص ) يك روز بيرون آمد و اثر شادى بر وى پيدا بود ، گفت :
هامش
[ 1 ] خواه و ناخواه ، ناگزير .
[ 2 ] پاكى و بىعيبى و ستايش خداى راست و نيست خدايى بجز اللّه و اللّه بزرگتر است .
[ 3 ] پاكى و بىعيبى و ستايش خداى را ، پاكى و بىعيبى خداى بزرگ را .