از آن است كه از دو دعا يكى اجابت كند و يكى منع كند . » هشتم آنكه توبه كند و از مظالم بيرون آيد و دل به كلى با حق - تعالى - آرد ، كه بيشتر دعا كه ردّ افتد از غفلت دلها و ظلمت معصيتها بود . و كعب احبار مىگويد - : « در بنى اسرائيل قحطى بود : موسى ( ع ) با جملهء امّت به استسقا [ 1 ] شد - سه بار - و اجابت نيافتند . وحى آمد به موسى كه در ميان شما نمّامى [ 2 ] است ، و تا او در ميان شما باشد ، اجابت دعا نباشد . ، گفت : بار خدايا ! آن كيست ؟
تا وى را بيرون كنيم . ، گفت : من شما را از نمّامى منع مىكنم ، نمّامى چون كنم ؟ ، موسى گفت : همه توبه كنيم از نمّامى و سخن چينى كردن ، همه توبه كردند ، و باران آمدن گرفت . » مالك دينار مىگويد : « در بنى اسرائيل قحطى بود : بارها به استسقا بيرون شدند ، و اجابت نيفتاد . پس وحى آمد به پيغامبر ايشان كه ايشان را بگو كه بيرون آمدهايد و دعا مىكنيد با كالبدهاى پليد و شكمهاى پرحرام و دستهاى به خون ناحق آلوده : بر اين بيرون آمدن خشم من بر شما زيادت گردد و از من دور تر گرديد . ، »
دعوات پراكنده
بدان كه دعاهاى مأثور [ 3 ] بسيار است ، كه رسول ( ص ) گفته و فرموده - است [ 4 ] ، و سنّت است خواندن آن بامداد و شبانگاه و پس از نمازها و در اوقات مختلف . و بسيارى از آن جمع كردهايم - در كتاب احياى علوم ، و دعايى چند نيكوتر در كتاب بداية الهداية بياوردهايم : اگر كسى خواهد از آنجا ياد - گيرد ، كه نبشتن آن در اين كتاب دراز شود ، و بيشتر آن معروف باشد ، و هر كسى از آن چيزى ياد گرفته باشد .
اما دعايى چند كه در ميان حوادث كه افتد « 1 » و در كارهايى كه كرده آيد
هامش
[ 1 ] استسقا ، نماز باران .
[ 2 ] نمام ، سخنچين .
[ 3 ] مأثور ، منقول از پيامبر و صحابه .
[ 4 ] خوانده و دستور داده است .
( 1 ) ص 135 - ح 4 .