و رسول ( ص ) گفت : « هر كه استغفار بسيار كند ، در هر اندوه كه باشد فرج يابد ، و در هر تنگى كه باشد خلاص يابد ، و روزى وى از آنجا كه نينديشد به وى رسد . » و گفت : « من هر روز هفتاد بار استغفار كنم . » چون وى چنين كرد ، ديگران را معلوم باشد كه هيچ وقت از اين خالى نبايد بود . و گفت : « هر كه در آن وقت كه بخسبد سه بار بگويد : استغفر اللّه الّذى لا إله الّا هو الحىّ القيّوم [ 1 ] ، همهء گناهان وى بيامرزند ، اگر چه به بسيارى كف دريا و ريگ بيابان و برگ درختان و روزهاى دنيا بود . » و گفت : « هيچ بنده گناهى نكند ، كه طهارتى نيكو بكند و دو ركعت نماز بگزارد و استغفار خواهد ، كه نه بدان گناه وى را بيامرزند . [ 2 ] »
آداب دعا
بدان كه دعا كردن به تضرّع و زارى از جملهء قربات است . رسول ( ص ) مىگويد : « دعا مخ عبادت است . » و اين براى آن است كه مقصود از عبادت عبوديّت است ، و عبوديّت بدان بود كه شكستگى خود و عظمت خداوند - هر دو به هم - بيند ، و بداند ، و در دعا اين هر دو پيدا شود . و هر چند تضرّع زيادتتر بود اولىتر باشد .
و بايد كه هشت ادب نگاه دارد :
اول آنكه جهد كند تا در اوقات شريف افتد ، چون عرفه و رمضان و آدينه و وقت سحرگاه و در ميان شب .
دوم آنكه احوال شريف نگاه دارد ، چون وقت مصاف با كافران غازيان را ، و هنگام باران آمدن ، و وقت نماز فريضه - كه در خبر است كه درهاى آسمان در اين اوقات گشوده باشد - و همچنين در ميان بانگ نماز و اقامت ، و وقتى
هامش
[ 1 ] آمرزش مىخواهم از خداوندى كه جز او خدايى نيست ، زنده و پاينده است .
[ 2 ] يعنى هر بنده كه گناهى بكند اگر طهارتى نيكو بكند و . . . گناه وى را بيامرزند .