آنگاه در پس مقام ايستد و دو ركعت نماز كند - كه آن را ركعتين طواف گويند ، و تمامى [ 1 ] طواف بدان بود ، اندر ركعت اول الحمد « 1 » و
قُلْ يا ايّهَا الكافرون
« 2 » ، بر خواند ، و در ركعت ديگر الحَمْد و
قُلْ هُوَ اللّهُ احَد
« 3 » . و پس از نماز دعا كند . و تا هفت شوط بنگردد يك طواف تمام نشود . و هر هفت بارى اين دو ركعت نماز بكند . آنگاه به نزديك حجرالاسود شود و بوسه دهد و ختم كند ، و به سعى مشغول شود .
آداب سعى
بايد كه از در صفا بيرون شود ، و درجه [ 2 ] اى چند به صفا بر شود چندانكه كعبه را ببيند ، و رو فرا كعبه كند و بگويد : لا إله الّا اللّه وحده لا شريك له ، له الملك و له الحمد ، يحيى و يميت ، و هو حىّ لا يموت ، بيده الخير و هو على كلّ شيء قدير ، لا إله الّا اللّه وحده و صدق وعده و نصر عبده و اعزّ جنده و هزم الاحزاب وحده ، لا إله الّا اللّه مخلصين له الدّين و لو كره الكافرون [ 3 ] ، و دعا كند و حاجتى كه دارد بخواهد . پس فرود آيد ، و سعى ابتدا كند تا به مروه [ 4 ] . و ابتدا آهسته همىرود و همىگويد : ربّ اغفر و ارحم و تجاوز عمّا تعلم انّك أنت الاعزّ الاكرم ، اللّهمّ ربّنا آتنا فى الدّنيا حسنة و في الآخرة حسنة و قنا عذاب النّار [ 5 ] . و آهسته همىرود
هامش
[ 1 ] تمامى ( « ى » مصدرى ) تمام بودن .
[ 2 ] درجه ، پله .
[ 3 ] جز اللّه خدايى نيست ، يگانه و بىانباز است ، پادشاهى و ستايش او راست ، زنده مىكند و مىميراند ، و خود زندهء بىمرگ است ، نيكى به دست اوست و او بر هر چيز تواناست . جز او خدايى نيست ، يكتاست ، وعدهاش راست و بندهاش را ياور است ، و سپاهش نيرومندترين است ، به تنهايى گروهها را درهم مىشكند ، جز او خدايى نيست ، مؤمنان دين او را به اخلاص پذيرفتند ، اگر چه كافران را خوش نيامد . ( پارههايى از اين جملات ، از آيات قرآنى اخذ شده است ) .
[ 4 ] مروه ، مانند صفا ، كوه كوچكى است كه در انتهاى اين مسير واقع شده است .
[ 5 ] پروردگارا ببخش و رحم كن ، و از آنچه مىدانى فرا گذر ، تو چيرهتر و بخشندهترى . خدايا ما را در دنيا و آخرت نيكى ده و از عذاب آتش نگاه دار .
( ربنا . . . ، از آيهء 201 سورهء 2 - بقره - مأخوذ است )
( 1 ) سورهء اول ( فاتحه ) از قرآن كريم .
( 2 ) سورهء 109 . ( كافرون )
( 3 ) سورهء 112 . ( اخلاص )