حاضر آمدن فاضلتر از هزار ركعت نماز كردن . »
دوم - آنكه در اين روز ساعتى عزيز و شريف است ،
و در خبر است كه « هر كه در اين ساعت حاجتى خواهد ، روا بود . » و خلاف است كه اين ساعت كدام است : وقت برآمدن آفتاب است ، يا وقت زوال ، يا وقت غروب ، يا وقت بانگ نماز ، يا وقت بر منبر شدن خطيب ، يا وقت اندر نماز ايستادن ، يا وقت نماز ديگر . و درست آن است كه اين وقت معلوم نيست و مبهم است همچون شب قدر . پس بايد كه همه روز مراقب اين باشد ، و به هيچ وقت از ذكر و عبادت خالى نباشد .
سوم - آنكه اندر اين روز صلوات بسيار دهد
بر مصطفى ( ص ) كه رسول گفت : « هر كه در اين روز هشتاد بار بر من صلوات دهد ، گناه هشتاد سالهء وى بيامرزند . » پرسيدند كه « يا رسول اللّه ! صلوات بر تو چون دهيم ؟ » گفت :
« بگوييد : اللّهمّ صلّ على محمّد و على آل محمّد صلاة تكون لك رضاء و لحقّه أداء و اعطه الوسيلة و الفضيلة و ابعثه المقام - المحمود الّذى وعدته ، و اجزه عنّا ما هو أهله و اجزه افضل ما جزيت نبيّا عن امّته ، و صلّ على جميع اخوانه من النّبيّين و الصّالحين ، يا ارحم الرّاحمين . [ 1 ] » چنين گويند كه « هر كه در هفت آدينه اين را هفت بار بگويد ، شفاعت رسول ( ص ) بيابد لا محاله . » و اگر اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد بيش نگويد ، كفايت بود .
هامش
[ 1 ] خدايا بر محمد و خاندانش درود فرست ، درودى كه تورا خشنود كند و شايستهء او باشد ، و او را نزديكى و برترى ده ، و به پايگاه ارزندهاى كه او را وعده كردى برگزين ، و از سوى ما او را پاداشى ده كه خود شايسته است ، پاداشى كه برترين پيامبران را از سوى پيروانشان دادهاى ، و درود فرست بر همهء برادرانش از پيامبران و درستكاران ، اى مهربانترين مهربانان .