را تعزيت همىكردى ، و اگر جماعتى [ 1 ] فوت شدى هفت روز .
سعيد مسيّب گويد : « بيست سال است كه بانگ نماز مىشنوم ، و نبودى كه نه پيش از آن من به مسجد آمده بودمى . » و بسيارى از علما گفتهاند : « كسى را كه عذرى نباشد و نماز تنها كند ، درست نباشد . » پس جماعت را مهم بايد - داشت ، و آداب امامت و اقتدا نگاه بايد داشت .
اول آن است كه امامى نكند الّا به دلخوشى مردمان كه وى را داده - باشند ، و چون وى را كاره باشند حذر كند . و چون از وى در خواهند ، بىعذرى - دفع نكند . چه ، فضل امامى بزرگ است ، و از مؤذّنى فاضلتر و بيشتر است . و بايد كه اندر طهارت جامه احتياط كند ، و وقت نماز نگاه دارد و به - اوّل وقت نماز كند ، و براى جماعت انتظار نكند ، كه فضيلت اول وقت بيش باشد . و صحابه چون دو تن حاضر شدندى انتظار سوم نكردندى ، و بر جنازه چون چهار تن حاضر شدندى انتظار پنجم نكردندى . و رسول ( ص ) يك روز ديرتر آمد ، انتظار وى نكردند ، و عبد الرّحمن عوف فرا پيش شد ، چون رسول ( ص ) در رسيد يك ركعت فوت شده بود . چون نماز تمام بكردند ، بهراسيدند .
رسول ( ص ) گفت : « نيكو كرديد ، هر بار چنين كنيد . » و بايد كه امامى [ 2 ] براى خداى كند به اخلاص ، و هيچ مزد نستاند ، و تا صف راست نشود تكبير نكند ، و اندر تكبيرات آواز بردارد ، و نيّت امامى كند تا ثواب يابد . اگر نكند ، جماعت درست بود و ليكن ثواب جماعت وى را نبود .
و قرائت اندر نماز جهرى [ 3 ] به آواز خواند . و سه سكته به جاى آرد :
يكى چون تكبير كند ، وجّهت وجهي همىخواند ، و مأموم به فاتحه مشغول شود ، دوم چون فاتحه برخواند ، سورت تأخير كند چنان كه كسى كه فاتحه نخوانده باشد تمام كند ، و سوم چون سورت برخواند ، چندان خاموش باشد كه تكبير از آخر سورت گسسته شود - و مأموم جز فاتحه هيچ نخواند از پس
هامش
[ 1 ] يك نماز جماعت .
[ 2 ] امامى ، امامت نماز ، پيشنمازى .
[ 3 ] نمازهاى مغرب عشا و صبح كه در آنها حمد و سوره بلند خوانده مىشود .