قسم دوم - طهارت حدث است .
و اندر وى پنج چيز ببايد دانست : ادب قضاى حاجت ، استنجاء ، وضو ، غسل و تيمّم .
كيفيت قضاى حاجت
- بايد كه اگر در صحرا بود از چشم خلق دور - شود ، و اگر تواند در پس ديوارى شود ، و عورت پيش از نشستن برهنه نكند ، و روى سوى آفتاب و ماه نكند ، و قبله را باز پس پشت نگذارد ، و روى فرا قبله نكند - مگر ديوارى باشد ، پس روا بود ، ليكن اولىتر آن بود كه قبله بر چپ يا راست او بود ، و جايى كه مردمان آنجا گرد آيند حدث نكند ، و در آب ايستاده بول نكند ، و در زير درخت ميوهدار حدث نكند ، و در هيچ سوراخ حدث و بول نكند ، و در برابر باد و بر زمين سخت بول نكند تا پشنجه [ 1 ] به وى باز نپرد ، و بر سر پاى ايستاده بول نكند الّا به عذرى ، و جايى كه آنجا وضو و غسل كنند ، بول نكند ، و در نشستن ميل بر پاى چپ كند ، و چون در طهارت - جاى شود ، پاى چپ فرا پيش نهد ، و چون بيرون آيد پاى راست فرا پيش دارد ، و چيزى كه نام خداى بر آن نبشته باشد با خويشتن ندارد ، و سر برهنه به قضاى حاجت نرود ، و چون در شود بگويد : أعوذ باللّه من الرجس النّجس الخبيث المخبث الشّيطان الرّجيم [ 2 ] ، و چون بيرون آيد ، بگويد : الحمد للّه الّذى اذهب عنّى ما يؤذينى و ابقى علىّ ما ينفعنى [ 3 ] .
كيفيت استنجا
- در استنجاء بايد سه سنگ يا سه كلوخ راست كرده [ 4 ] دارد پيش از قضاى حاجت . چون فارغ شود به دست چپ فرا گيرد و بر جاى نهد كه پليد نباشد . آنگاه مىراند تا به موضع نجاست ، و آنجا مىگرداند و نجاست مىربايد چنان كه فراتر نبرد نجاست را . اين چنين سه سنگ به كار دارد .
اگر پاك نشود دو ديگر به كار دارد تا طاق بود . آنگاه سنگى بزرگتر به دست
هامش
[ 1 ] پشنجه ( پشنج ، پشنگ ) ، ترشح .
[ 2 ] به خداى پناه مىبرم از پليدى و آلودگى شيطان مردود .
[ 3 ] خدايى را سپاس كه آنچه آزار مىكرد از من دور كرد و آنچه سودمند است برايم بر جاى گذاشت .
[ 4 ] راست كرده ، آماده .