بايد كرد به وقت مسواك كه « رهگذر ذكر خداى پاك مىكنم . » و به هيچ وقت كه حدث كند وضو دست بندارد ، كه رسول ( ص ) چنين كردى ، و به هيچ وقت كه وضو كند مسواك دست بندارد . و اگر وضو نكند و داند كه در دهان وى تغييرى پديد آمده است - به سبب آنكه تشنه بخفته باشد يا بسيار دهان بر هم نهاده باشد يا چيزى بوىدار خورده باشد - مسواك كردن سنّت باشد .
و چون فارغ شد بر بالايى نشيند و روى به قبله آورد و بگويد :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم
أَعوذُ بِكَ مِنْ هَمَزاتِ الشّياطينِ و أَعوذُ بِكَ رَبِّ انْ يحْضُرون
[ 1 ] . و سه بار هر دو دست بشويد و بگويد : اللّهمّ انى أسألك اليمن و البركة و أعوذ بك من الشّؤم و الهلكة [ 2 ] . و نيّت استباحت نماز كند يا نيّت رفع حدث ، و نيت نگاه دارد تا به وقت روى - شستن آنگاه آب در دهان كند سه بار ، و آب به كام افكند - مگر كه روزه باشد - و بگويد : اللّهمّ اعنّى على ذكرك و شكرك و تلاوة كتابك [ 3 ] . آنگاه سه بار آب در بينى كند و بدمد و بگويد : اللّهمّ ارحنى رائحة الجنّة و أنت عنّى راض [ 4 ] . پس سه بار روى بشويد و بگويد : اللّهمّ بيّض وجهي بنورك يوم تبيضّ وجوه اوليائك [ 5 ] ، و هر موى كه بر وى است آب به اصل آن رساند ، مگر موى محاسنى كه بسيار بود و كثيف [ 6 ] باشد ، آب بر روى محاسن فروگذارد و انگشت در ميان موى فرود آورد - و تخليل اين بود ، و هر چه از جانب روى است ، از سر گوش تا گوشهء پيشانى ، در حدّ روى باشد ، و انگشت به گوشهء چشم فرود آرد تا آنچه در درون گوشهء چشم بود - از اثر كحل و
هامش
[ 1 ] ( قرآن ، 23 - 97 و 98 ) ، زينهار ده مرا از وسواس ديوان . و زينهار خواهم از تو اى خداوند من كه حاضر بشوند ديوان .
[ 2 ] خدايا خجستگى و افزونى از تو مىخواهم ، و از پريشانى و نابودى به تو پناه مىبرم .
[ 3 ] خدايا مرا بر ياد و سپاس و خواندن كتاب خود يارى كن .
[ 4 ] خدايا مرا از بوى بهشت بهرهور كن در حالى كه از من خشنود باشى .
[ 5 ] خدايا روز رستاخيز كه دوستانت را به نور خود روسفيد مىگردانى ، مرا نيز روسفيد كن .
[ 6 ] كثيف ، انبوه ، پرپشت ، .