پس سخنان بسيار به ايشان گفت و مؤانست و مهربانى نسبت به همگى نمود و گفت :
گوشهاى خود را با من داريد و دلهاى خود را از غرضهاى فاسد فارغ سازيد براى استماع سخنان حكمت ربانى كه نوربخش جانهاست ، و قوت يابيد به علمى كه دليل و راهنماى شماست به راه نجات و عقلهاى خود را از خواب غفلت بيدار سازيد و بفهميد سخنى را كه جداكنندهء حق و باطل و ضلالت و هدايت است ، و بدانيد كه آنچه من شما را به آن دعوت مىنمايم دين حقى است كه حق تعالى بر انبياء و رسل فرستاده است در قرنهاى گذشته ، و خدا ما را در اين زمان به آن دين امتياز داده و مخصوص گردانيده است به سبب رحمت و شفقت و مهربانى كه بر من و ساير اهل اين زمان دارد ، و به متابعت اين دين ، خلاصى از آتش جهنم حاصل مىشود و بدرستى كه كسى به آسمانها نمىرسد و مستحق دخول بهشت جاويد نمىگردد ، مگر به ايمان و عمل صالح .
پس جهد كنيد در اين دو امر تا دريابيد راحتى دايمى و حيوة ابدى را و هركه از شما ايمان آورد ، بايد كه ايمان او براى طمع زندگانى دنيا يا اميد پادشاهى زمين يا طلب عطا و بخششهاى دنيوى نباشد . بلكه بايد ايمان شما براى تحصيل ملكوت سماوات و پادشاهى نشأة باقى آخرت و اميد خلاص از عذاب الهى و طلب نجات از ضلالت و گمراهى و رسيدن به راحت و آسايش آخرت باشد . زيرا كه ملك زمين و پادشاهى آن زايل و فانى است ، و لذتهاى آن به زودى منقطع مىگردد در هنگامى كه نزد جزادهندهء روز جزا بايستيد . بدرستى كه او جزا نمىدهد مگر به حق و عدالت ، و بدانيد كه مرگ قرين بدنهاى شماست و پيوسته در كمين شكار جانهاى شماست كه از بدنها بربايد ، و بدنها را سرنگون در كوخها دراندازد ، و بدانيد چنانچه مرغ قادر بر زندگانى و نجات از شر دشمنان نيست از امروز تا فردا ، مگر به قوهء
بلوهر و بوذاسف ( به روايت شيخ صدوق وملا محمدباقر مجلسى ) ( فارسى ) — صفحة 140
مساهمون: ابو طالب مير عابدينى
ص١٤٠