به « ابو حنيفه » گفتم آيا تمام رواياتى كه از پيغمبر ( ص ) نقل مىشود بايد پذيرفت ؟ و از هر كس نقل شده قبول كنيم ؟
در پاسخم گفت همهء اصحاب پيغمبر ( ص ) عادلند جز چند نفر ، از جمله « ابو هريره » و « انس بن مالك » را نام برد .
« ابو جعفر اسكافى » در اين قسمت مطالب فراوانى نقل مىكند و به رد اين گروه از جعل كنندگان احاديث مىپردازد و سرانجام مىگويد :
از آن طرف بنى اميه آن چنان از اظهار فضائل على ( ع ) مانع مىشدند و افراد را كيفر مىنمودند كه اگر كسى مىخواست از على ( ع ) روايتى نقل كند گر چه در فضائل او هم نبود مىگفت « سمعت ابا زينب » از ابو زينب شنيدم ( منظور از زينب ، زينب دختر على ( ع ) است ! ) « ابو جعفر اسكافى » اضافه مىكند اينها بما مىگويد :
احاديث در فضائل امام آن قدر بوده كه با همهء اين سختگيريها در دوران بنى اميه ، باز هم كتابها از آن پر است و اين پيدا است كه خداوند سرى در وجود اين مرد بزرگ گذاشته كه بايد همه او را بشناسند ، و گرنه با اين وضع فضيلتى از او به ياد نمىماند ، خيلى روشن است ، اگر رئيس شهرى بر كسى از اهل آن شهر خشم گيرد و مدتى مردم را از بردن نام وى منع كند ، به زودى فراموش مىشود در صورتى كه مىبينيم از « عبد اللّه بن شداد » نقل شده كه حاضرم مرا آزاد بگذارند و از صبح تا شب فضائل على ( ع ) را برشمارم و سپس گردنم را بزنند . ( اقتباس از شرح ابن ابى الحديد جلد 4 صفحه 63 - 73 )
157
- « سبقت الى الايمان و الهجره » در اينجا امام ( ع ) به پيشگام بودن خويش در ايمان و اسلام و هجرت اشاره كرده است ، و ابن ابى الحديد فصلى در كتاب خود گشوده و روايات فراوانى