131
- ابن ابى الحديد مىنويسد :
معاويه « نعمان بن بشير » و « ابو هريره » را به سوى امام ( ع ) فرستاد تا از او بخواهند قاتلان عثمان را به معاويه تحويل دهد .
اين كار را معاويه بخاطر آن انجام داد كه اين دو نفر بدانند امام ( ع ) كشندگان عثمان را تحويل نمىدهد ، و در بين مردم شام به اين مطلب گواهى دهند .
آنها نزد امام آمدند و شرافت و فضيلت امام ( ع ) را در اسلام ياد آور شدند و پيغام معاويه را رساندند .
امام فرمود در اين باره سخنى نگوئيد .
سپس به نعمان بن بشير فرمود .
اى بشير از خود سخن بگو تمام انصار با من همراهند جز تو و چند نفر ديگر او گفت من نيز با شما همراهم .
ابو هريره بشام برگشت و جريان را به معاويه گفت نعمان هم يك ماه نزد امام ماند و سپس بسوى معاويه فرار كرد و در « عين التمر » « مالك بن كعب » فرماندار امام او را دستگير ساخت ، ولى با وساطت « قرظة بن كعب » كه مأمور جمع آورى خراج از طرف امام ( ع ) بود آزاد شد و به شام رفت . . .
پس از آن از طرف معاويه به فرماندهى دو هزار نفر براى حمله به يكى از ولايات عراق به پيشنهاد خودش انتخاب شد ، او به « عين التمر » كه « مالك بن كعب » از طرف امام بر آنجا حكومت مىكرد حمله برد .
مالك بيش از هزار نفر ياور نداشت و لذا نامهاى به امام نوشت و از حضرتش كمك خواست . . . بالاخره نعمان به مالك حمله كرد و مالك از درون قريه با او به نبرد پرداخت و « عبد اللّه حوزه ازدى » را فرستاد تا از ياران امام كمك بگيرد