هزينه زندگى امام از مزرعهاى كه در « ينبع » نزديكى مدينه داشت تأمين مىشد . و از آن اطعام طعام مىنمود .
ج : امام ( ع ) در زمان پيغمبر ( ص ) با دسترنج خود هزار برده خريد و آزاد كرد و به هنگام خلافت اموال فراوانى بسوى او مىآمد ولى با اين حال غذا و لباس ساده داشت و از آن همه درهم و دينار استفاده نمىكرد .
( شرح ابن ابى الحديد جلد 2 صفحه 197 به بعد )
120
- اين خطبه را طبرى در جلد 6 تاريخ 1 طبرى - تاريخ - جلد 6 خود با كمى اختلاف آورده است ( مستدرك و مدارك نهج البلاغه 2 - مستدرك و مدارك نهج البلاغه - صفحه 243 صفحه 243 و شرح ابن ابى الحديد 2 - شرح ابن ابى الحديد - جلد 2 ذيل خطبه صفحه 206 و صفحه 259 جلد 2 ذيل خطبه صفحه 206 )
121
- اين قسمتى از خطبهاى است كه امام ( ع ) پس از حيله عمرو عاص و فريب خوردن ابو موسى ايراد فرموده است ، امام ( ع ) پس از باز گشت از صفين و پيش از جريان نهروان منتظر وضع حكمين بود ، خبر حيله - گرى عمرو عاص را كه به او دادند مغموم شد ، و خطبه بالا را براى مردم خواند ( شرح ابن ابى الحديد جلد 2 صفحه 259 )
لو كان يطاع لقصير امر
اين ضرب المثلى است در ميان عرب ، و اصل آن اين است كه شخصى به نام « قصير » از مشاوران مخصوص « جذيمه » بود و در كار خود بسيار هوشيار بود ، هنگامى كه از او در مورد ازدواج با « زباء » ملكه « الجزيرة » مشورت نمود ، تأكيد كرد كه اقدام به اين كار صلاح نيست ، ولى او به حرف قصير گوش نداد و اقدام كرد و سرانجام به دست « زباء » كشته شد ، قصير در اين موقع گفت : « لا يطاع لقصير امر » كسى كه گوشش بدهكار حرف قصير