اين خطبه قسمتى از فضائل نبى اكرم ( ص ) را يادآورى مىكند قرارگاه او بهترين قرارگاه ، و محل پرورشش شريفترين محلها بود ، در معدن بزرگوارى و گاهوارهء سلامت رشد كرد ، دلهاى نيكوكاران شيفته او گشته ، توجه چشمها به سوى او است .
به بركت وجودش ، خداوند كينهها را دفن كرد ، و آتش دشمنيها را با او خاموش ساخت ، بواسطه وجود او در ميان دلها الفت افكند ( و افراد دور افتاده را در سايهء آئينش برادر ساخت ) و نزديكانى را ( كه در ايمان به او هماهنگ نبودند ) از هم دور ساخت ، ذليلان محروم در پرتو او عزت يافتند ، و عزيزان خود خواه بوسيله او ذليل شدند ، كلامش بيان ، و سكوتش زبان بود ! خطبه - 97 : يكى از خطبههائى است كه امام ( ع ) پيرامون ياران خود و ياران پيامبر ( ص ) ايراد فرموده ( 214 . ) ( چنين نيست كه ) اگر خداوند ستمگر را ( چند روزى ) مهلت دهد فرصت از دستش برود ، او بر سر راه ، در كمينگاه ستمگران است ، و گلوى آنها را در دست دارد كه هر زمان بخواهد حتى نگذارد آب دهان فرو برند ! .
آگاه باشيد سوگند به خدايى كه جانم در دست قدرت او است كه اينها ( معاويه و اطرافيانش ) سرانجام بر شما پيروز مىشوند . اما نه اين كه آنها در حق از شما پيشى دارند .
بلكه براى آنكه آنها در راه باطلى كه زمامدارشان مىرود سريع و كوشايند در حالى كه شما در برابر حق من كند و سست هستيد ( 215 . ) ملتهاى جهان همواره از ظلم زمامدارانشان در وحشتند در حالى كه من از ظلم پيروانم مىترسم ، شما را براى جهاد با دشمن برانگيختم اما نرفتيد ، به گوش شما خواندم اما نشنيديد ، در آشكار و نهان از شما دعوت كردم اجابت ننموديد ، اندرزتان دادم قبول نكرديد .
مگر شما حاضران ، غائبيد ، ( كه سخنانم را نمىشنويد ) و يا بردگانيد در قيافهء مالكان فرمان خدا را بر شما مىخوانم از آن فرار مىكنيد . . .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 251
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٥١