خطبه - 93 : « يكى از خطبههاى امام ( ع ) است كه در آن از دانشهاى خود و فتنه بنى اميه ياد فرموده است » ( 211 . ) فتنههاى كور ! ( پس از حمد و ستايش خداوند ) ! اى مردم ! بعد از آنكه امواج فتنهها در همه جا گسترده ، و به آخرين درجهء شدت رسيده بود و كسى جرئت نداشت وارد معركه گردد ، اين من بودم كه چشم فتنه را كور كردم بنا بر اين پيش از آنكه مرا از دست بدهيد ، هر چه مىخواهيد از من بپرسيد ! سوگند به كسى كه جانم در دست قدرت او است ممكن نيست از آنچه بين امروز تا قيامت واقع مىشود ، و نه در بارهء گروهى كه صد نفر را هدايت و يا صد نفر را گمراه كنند از من پرسش كنيد جز آنكه از دعوت كننده و رهبر و آن كس كه زمام اين گروه را بدست دارد ، و جايگاه خيمه و خرگاه و محل اجتماع آنها ، و آنان كه از گروهى كشته مىشوند ، يا به مرگ طبيعى مىميرند ( از همه اينها ) شما را آگاه مىسازم ( 212 . ) اگر مرا از دست دهيد و ناراحتيهاى زندگى و مشكلات بر شما فرو بارد ، بسيارى از پرسش كنندگان سر در پيش افكنده و به حيرت فرو روند ( كه سرانجام چه خواهد شد ) و گروه بسيارى از مسئولان از پاسخ فرو مانند .
اين حوادث و بلاها هنگامى است كه جنگ بر شما طولانى شود و دامن به كمر زند ، و دنيا آن چنان بر شما تنگ گردد كه ايام بلا را بس طولانى بشماريد ( اين وضع همچنان ادامه دارد ) تا آن دم كه خداوند پرچم فتح و پيروزى را براى باقى ماندهء نيكان شما به اهتزاز در آورد .
فتنهها آن گاه كه رو آورند با حق مشتبه مىشوند ، و هنگامى كه پشت كنند ماهيت آنها بر همه كس روشن مىگردد ، فتنه همچون بادها دور مىزند به برخى از شهرها اصابت مىكند و از بعضى مىگذرد .
آگاه باشيد ترسناكترين فتنهها براى شما از نظر من فتنه بنى اميه است ، فتنهاى است كور ، و ظلمانى كه حكومتش همه جا را فرا گيرد ، و بلاى آن مخصوص نيكو كاران است . . .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 243
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٤٣