و برق در اطرافش درخشيدن گرفت ، ولى از درخشندگى ابرهاى سفيد كوه پيكر و متراكمش كاسته نشد ، آنها را پى در پى فرستاد آن چنان كه زمين را احاطه كردند و بادها شير آن را از پستانش دوشيدند ، و به شدت به زمين فرو ريختند ، ابرها سينه بر زمين سائيدند و آنچه بر دوش ، داشتند پاشيدند ، و بوسيله آن در بخشهاى بىگناه زمين گياهانى رويانيد و در دامن كوهها سبزهها به وجود آورد .
پس زمين به وسيله باغهاى زيباى خود همگان را به سرور و شادى دعوت مىكند و با لباس نازك گلبرگها كه بر خود پوشيده در شگفتى فرو مىبرد ، و از زينت و زيورى كه از گلوبند گلهاى گوناگون يافته بيننده را به وجد مىآورد ، و فراوردههاى نباتى را توشه و غذاى انسانها ، و روزى حيوانات قرار داد .
در گوشه و كنار آن درههاى عميق آفريد ، و راهها و نشانهها براى آنان كه بخواهند در جادههاى وسيعش قدم بردارند تعيين كرد .
انتخاب آدم : هنگامى كه زمين را آماده سكونت نمود ، و فرمان خويش را جارى ساخت ، آدم ( ع ) را از ميان مخلوقاتش برگزيد ، و او را نخستين و برترين مخلوق خويش قرار داد وى را در بهشت خود جاى داد ، و خوراكهاى گوارا در اختيارش نهاد ، و از آنچه ممنوعش كرده بود وى را بيم داد ، آگاهش ساخت كه اقدام بر آن ، نافرمانى خواهد بود ، و منزلت و مقام او را بخطر مىافكند .
ولى آدم مرتكب آنچه نهى شده بود گرديد ، ( 209 . ) و علم خداوند در مورد او به وقوع پيوست .
پس از توبه او را از بهشت به زمين فرستاد ، تا با نسل خود زمين را آباد سازد ، و بدين وسيله حجت را بر بندگان تمام كرد ، پس از مرگ آدم زمين را از حجت خالى نگذاشت و ميان فرزندان آدم و شناسائى خود ، پيوندى برقرار كرد ، قرن به قرن حجتها و دليلها را بر زبان پيامبران برگزيده و حاملان رسالت خويش براى آنها اقامه نمود تا اين كه بوسيله پيامبر ما محمد ( ص ) حجتش تمام گرديد . . .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 235
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٣٥